Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Archive for Δεκεμβρίου, 2011

Χρήστος Επαμ. Κυργιάκης
Λέγεται πως το 1942, κατά τη διάρκεια της πρώτης γερμανικής κατοχής, τώρα διανύουμε τη δεύτερη, σε μια μικρή ελληνική επαρχιακή πόλη, ο Γερμανός ταγματάρχης, διοικητής του στρατού κατοχής, έκανε βόλτα στο μικρό πάρκο της πόλης το οποίο είχε μάθει πως φιλοξενούσε πάνω από πενήντα παγώνια. Σκέφτηκε πως θα μπορούσε να βάλει εισιτήριο σε είδος για όποιον ήθελε να μπει στο πάρκο και να κάνει τη βόλτα του, θαυμάζοντας τα παγώνια.
Προχωρώντας πεζός μέσα στο πάρκο, παρέα με τον λοχαγό του, είδε δίπλα σε κάτι θάμνους, ένα παγώνι νεκρό. Φιλόζωος όπως ήταν, μα και πλεονέκτης, κινήθηκε προς το νεκρό παγώνι για να διαπιστώσει πολύ σύντομα ότι πίσω από τους θάμνους υπήρχαν άλλα τρία παγώνια νεκρά. Αμέσως έδωσε εντολή στο λοχαγό του να διερευνήσει το θέμα και να βρει την αιτία που προκάλεσε το θάνατο των παγωνιών.

Ο λοχαγός, το επόμενο κιόλας πρωί, κάλεσε το δήμαρχο της πόλης και με τη βοήθεια ενός διερμηνέα τον ρώτησε αν γνωρίζει κάτι για την αιτία του θανάτου των παγωνιών. Ο δήμαρχος του απάντησε πως τα παγώνια πεθαίνουν από ασιτία, από έλλειψη τροφής. Το σιτάρι που τα τάιζαν σώθηκε εδώ και καιρό και κανένας δεν τους προμήθευσε ξανά, αφού όλο το σιτάρι πήγαινε για τις γερμανικές στρατιωτικές μονάδες.
Πήγε τα μαντάτα ο λοχαγός στον ταγματάρχη και ο δεύτερος αμέσως διέταξε να μεταφερθούν 30 σακιά με σιτάρι από τις στρατιωτικές αποθήκες στο σπίτι του δημάρχου κι εκείνος να φροντίσει ώστε να μη λείψει τροφή από τα παγώνια για το επόμενο χρονικό διάστημα.
Χάρηκε ο δήμαρχος όταν είδε τα 30 σακιά σιτάρι να αποθηκεύονται στο κατώι του αλλά δεν άφησε να φανεί η χαρά του στο διερμηνέα που του εξηγούσε τι έπρεπε να κάνει με το σιτάρι. Μόλις έφυγε ο διερμηνέας, έστειλε να φωνάξουν τον αντιδήμαρχο που ήταν το δεξί του χέρι και κατάλληλος για όλες τις δουλειές και του ανάθεσε, να πάρει 10 από τα 30 σακιά σιτάρι που ήταν στο κατώι και να τα πάει στον επιστάτη του πάρκου με την εντολή να δίνει το σιτάρι στα παγώνια για να μην πεθαίνουν από την ασιτία.
Αστραποβόλησε το μάτι του αντιδημάρχου ο οποίος μετέφερε τα 10 σακιά με σιτάρι στο σπίτι του και έστειλε κατόπιν το μικρό του γιο να μηνύσει στον επιστάτη να περάσει από το σπίτι του.
Σε λίγη ώρα ο επιστάτης περνούσε την πόρτα του σπιτιού του αντιδημάρχου ο οποίος, κοιτώντας τον με ύφος βλοσυρό του είπε να τσακιστεί να πάει έξω στην αυλή και να πάρει 4 από τα 10 σακιά με σιτάρι που θα βρει κάτω από τη μεγάλη αχλαδιά. Του εξήγησε λεπτομερώς τι θα κάνει το σιτάρι, υπενθυμίζοντάς του πολλές φορές ότι είναι διαταγή του Γερμανού ταγματάρχη.
Τσακίστηκε ο επιστάτης, σφούγγισε με το μανίκι τον ιδρώτα στο μέτωπό του και μετέφερε με το κάρο που έσερνε ο ίδιος τα 4 σακιά σιτάρι, από το σπίτι του αντιδημάρχου, στο δικό του σπίτι που ήταν κοντά στο πάρκο. Χωρίς να καθυστερήσει, άφησε τα 3 σακιά με το σιτάρι στο υπόστεγο του σπιτιού του και αφού τα σκέπασε με κάτι κουρέλια για να μη φαίνονται πήρε το ένα σακί στον ώμο και κατευθύνθηκε προς το πάρκο για να βρει τον μπάρμπα Νίκο που έμενε με τη γυναίκα του και τα δύο μικρά παιδιά του σε μια καλύβα δίπλα στο περιφραγμένο μέρος που μαζεύονταν και τα παγώνια για να περνάνε τη νύχτα τους και ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το τάισμα των παγωνιών. Στο μέρος εκείνο ο μπάρμπα Νίκος είχε μαζέψει και τρεις κοτούλες με έναν πετεινό που του τις είχε δώσει ο ξάδερφός του από το διπλανό χωριό για να τρώνε τα μικρά κανένα αυγό που και που. Πέντε κότες του είχε δώσει αλλά οι δύο ψόφησαν από έλλειψη τροφής. Πόσα σκουλήκια θα μπορούσε να έχει εκείνο το περιφραγμένο μέρος για να θρέψει έξι πτηνά; Να τις σφάξει πάλι τις λυπόταν έτσι ανυπεράσπιστες που τις έβλεπε οπότε τις τελείωνε η αφαγία πριν προλάβει να το καταλάβει.
Σαν είδε τον επιστάτη να πλησιάζει με το σακί στον ώμο και άκουσε για πού προοριζόταν το σιτάρι, χάρηκε, είναι η αλήθεια, μα και λυπήθηκε λίγο.
Έφυγε ο επιστάτης φοβερίζοντάς τον να κάνει καλά τη δουλειά του γιατί τη διαταγή την έδωσε ο ίδιος ο Γερμανός διοικητής «αυτοπροσώπου».
Ο μπάρμπα Νίκος, γέμισε ένα παλιό μικρό τσουκάλι με σιτάρι για τις κότες του και το υπόλοιπο το πήρε στον ώμο και κίνησε στο πάρκο να βρει τα ξεθεωμένα από την ασιτία παγώνια. Έπρεπε να τους δίνει λίγο-λίγο το σιτάρι γιατί αν έτρωγαν απότομα μεγάλη ποσότητα θα έσκαγαν οι «γκούσιες» τους.
Τα βρήκε μαζεμένα κάτω από μία μεγάλη λεύκα και τους έριξε να φάνε. Εκείνα, μόνο τον μπάρμπα Νίκο δεν έφαγαν. Τόση πείνα είχαν.
Γύρισε στο σπίτι, τάισε και τις κότες με τον πετεινό του και μπήκε χαρούμενος στην καλύβα του για να ξεκουραστεί.
Μετά από μία εβδομάδα, ο Γερμανός διοικητής με τη συνοδεία πάλι του λοχαγού του, θέλησε να βολτάρει στο πάρκο για να θαυμάσει τα παγώνια. Αφού περπάτησε για κάμποση ώρα, κοντοστάθηκε όταν είδε κι άλλο παγώνι να βρίσκεται νεκρό στο χώμα.
Άναψε, κόρωσε, πρασίνισε , κιτρίνισε, κοκκίνισε και αφού έριξε μια βρισιά απευθύνθηκε στο λοχαγό του για να μάθει τι είχε συμβεί. Του εξήγησε ο λοχαγός, με φωνή που έτρεμε, πως παρέδωσε 30 σακιά στο δήμαρχο με την εντολή  να ταϊστούν τα παγώνια.
Την ίδια κιόλας μέρα ο δήμαρχος έδινε εξηγήσεις στον Γερμανό διοικητή οποίος ζήτησε να έρθουν αμέσως μπροστά του και ο αντιδήμαρχος με τον επιστάτη και φυσικά, ο μπάρμπα Νίκος, ο τελευταίος τροχός της άμαξας.
Το βράδυ, βρήκε τον μπάρμπα Νίκο στη φυλακή, απ’ όπου βγήκε μετά από ένα μήνα, και τους υπόλοιπους στα σπίτια τους να τα βάζουν με τον μπάρμπα Νίκο για το κακό που, παραλίγο, μπορούσαν να πάθουν.
Βγαίνοντας ο μπάρμπα Νίκος από τη φυλακή, πήγε και βρήκε το δήμαρχο ο οποίος του εξήγησε με πόση δυσκολία κατάφερε να τον γλυτώσει από το εκτελεστικό απόσπασμα. Τόσο μεγάλος ήταν ο θυμός του Γερμανού διοικητή!
Ο λοχαγός, απομακρύνθηκε τις επόμενες μέρες από το πόστο του και τη θέση του κατέλαβε ένας άλλος λοχαγός που η παράδοση λέει πως ονομαζόταν φον Ράινχεμπαχ.
Το ίδιο συνέβη και με το δήμαρχο.
Η παράδοση δεν λέει αν ο δήμαρχος αντικαταστάθηκε με κάποιον άλλον που ονομαζόταν Παπαδήμος.
Είπαμε η ιστορία κάποιες φορές επαναλαμβάνεται ως φάρσα αλλά έχει και αυτό τα όριά του!

Read Full Post »

thumb
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Η υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς επιτήρησης από την τρόικα, η οποία εκπροσωπεί τους κατόχους του ελληνικού δημόσιου χρέους, έχει σημάνει τον μακροχρόνιο, δίχως ορατό τέλος, έλεγχο της χώρας από τους δανειστές της. Για να επιτευχθούν οι στόχοι των επιτηρητών και να περάσουν χωρίς αντίσταση η απώλεια εθνικής κυριαρχίας, η εκποίηση της εθνικής περιουσίας, η βίαιη εκπτώχευση της πλειονότητας των Ελλήνων, ο ελληνικός λαός συκοφαντείται και εκβιάζεταισχεδόν στο σύνολό του.
● Διεφθαρμένοι, γραφειοκράτες και αντιπαραγωγικοί οι δημόσιοι υπάλληλοι.
● Διεφθαρμένοι και φοροφυγάδες οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες.
● Διεφθαρμένες συντεχνίες όλες οι επαγγελματικές και επιστημονικές κατηγορίες.
● Διεφθαρμένοι, τεμπέληδες και κλέφτες κοινοτικών κονδυλίων οι αγρότες.

● Καλομαθημένοι καλοπερασάκηδες και άπληστοι καταναλωτές με δανεικά όλοι οι υπόλοιποι.
Μια γιγαντιαία επιχείρηση συλλογικής ενοχοποίησης εξελίσσεται τα τελευταία δύο χρόνια. Ένας πολυεπίπεδος επικοινωνιακός πόλεμος, με στόχο την ακινητοποίηση και εξουδετέρωση της ελληνικής κοινωνίας, ώστε η άγρια λεηλασία εισοδημάτων, δικαιωμάτων, περιουσίας και κυριαρχίας των Ελλήνων στην ίδια τους τη χώρα να επέλθει ανενόχλητα. Με τις ελάχιστες δυνατές αντιστάσεις.
● Το ερώτημα είναι αβίαστο και ευθύ: Θα μπορούσε μια συκοφαντική επίθεση τέτοιου μεγέθους να έχει το σημερινό καθηλωτικό αποτέλεσμα χωρίς την καθοριστική συμβολή της πλειονότητας των ισχυρών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης;
● Η απάντηση είναι, δυστυχώς, κατηγορηματική: Όχι. Για την ακρίβεια, χωρίς τη σύμπραξη τόσων και τόσο ισχυρών ΜΜΕ, θα ήταν αδύνατη κάθε παρόμοια απόπειρα.
Γιατί όμως τόσα Μέσα Ενημέρωσης συμπράττουν σε ένα έγκλημα με εθνική διάσταση; Η απάντηση δεν είναι μονοδιάστατη…
Η διαπλοκή
Κατ’ αρχάς, εδώ και χρόνια, πολλά από τα ισχυρότερα ΜΜΕ αποτελούν ιδιοκτησία επιχειρηματιών πουείτε λειτουργούσαν ως ολιγοπώλια σε συγκεκριμένους οικονομικούς τομείς είτε απολάμβαναν πολλαπλά κρατικά ωφελήματα.
Υπερκοστολογημένα δημόσια έργα, κρατικές προμήθειες, σκανδαλωδώς ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσειςκαι ποικίλες ενισχύσεις ήταν ένα ευρύ πεδίο δράσης για το επιχειρηματικό σύμπλεγμα που κυριάρχησε και έγινε πανίσχυρο τις τελευταίες δεκαετίες. Πάντα με τη συνδρομή των Μέσων Ενημέρωσης που είχε στην κατοχή του.
● Από τη μια η ισχύς των Μέσων είναι δεδομένη. Και οι πολιτικές τους παρεμβάσεις επίσης. Συγκροτήματα υποδεικνύουν και συχνά επιβάλλουν αρχηγούς κομμάτων και πρωθυπουργούς. Παλιά τους τέχνη κόσκινο…
● Από την άλλη οι μειώσεις μισθών, η λιτότητα, η διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας εις βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων και ο δραστικός περιορισμός του δημόσιου τομέα αποτελούσαν πάντα τηνατζέντα της δικής τους εκδοχής του ελληνικού εκσυγχρονισμού.
Υπ’ αυτήν την έννοια δεν είναι καθόλου παράξενη η χρόνια εμμονή στην πάση θυσία μείωση του κράτους. Πάντα θεωρούσαν ότι, όσο λιγότερα χρήματα ξοδεύει το κράτος για κοινωνική πολιτική, μισθούς και συντάξεις, τόσο περισσότερα θα καρπώνονται οι ίδιοι.
Κι από κοντά, πρόθυμοι μεταφορείς αυτών των αντιλήψεων, ένας σημαντικός αριθμός δημοσιογράφων. Ταυτισμένοι με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ για πολλούς και ποικίλους λόγους, ανέλαβαν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά.
● Γι’ αυτό τόσα πολλά και τόσο ισχυρά Μέσα Ενημέρωσης υποδέχθηκαν την τρόικα σαν σωτηρία της χώρας.
● Γι’ αυτό ενισχύθηκαν οι φωνές που παραδοσιακά επιζητούσαν το άνοιγμα του Καιάδα για τους «διεφθαρμένους» τόσο του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Εξαιρώντας πάντα τον εαυτό τους.
Μιντιακή χρεοκοπία
Μόνο που σήμερα ηττάται ακόμη και η προκάτ ενημέρωση. Η κατάσταση της ελεγχόμενης, προς το παρόν,χρεοκοπίας, την οποία βιώνει η Ελλάδα την τελευταία διετία, η δραματική μείωση των εισοδημάτων, η ανεργία και η ύφεση ήταν αδύνατον να αφήσουν στο απυρόβλητο τις επιχειρήσεις ΜΜΕ.
Η προβληθείσα ως σωτηρία της χώρας αποδεικνύεται εφιάλτης για όλους. Χωρίς εξαίρεση. Ας δούμε μερικά μόνο ενδεικτικά στοιχεία.
Η οικονομική κατάσταση των εταιρειών ΜΜΕ, και ιδιαίτερα των εισηγμένων στο χρηματιστήριο, είναι τραγική.
● Οι ζημιές των οκτώ εισηγμένων εταιρειών, το πρώτο εξάμηνο του 2011, γύρω στα 64 εκατομμύρια ευρώ, είναι κατά 60% υψηλότερες από αυτές του πρώτου εξαμήνου του 2010. Κάποιες από τις εταιρείες αυτές βρίσκονται ήδη εκτός του ταμπλό του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
● Η μείωση των πωλήσεων των πέντε μεγαλύτερων από τις εισηγμένες εταιρείες ΜΜΕ, το πρώτο εξάμηνο του 2011, συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα του 2010, ανήλθε σε 30%.
● Ακόμη και κανάλια με προνομιακή θέση στην τηλεοπτική αγορά έχουν ζημιές τετραπλάσιες από το αντίστοιχο διάστημα του 2010.
Οι εταιρείες χωρίς έσοδα συνήθως οδηγούνται σε εξωφρενικό δανεισμό. Όμως ακόμη και η στρόφιγγα των τραπεζικών δανείων σφίγγει πια συνεχώς, καθώς οι ελληνικές τράπεζες τελούν υπό την ασφυκτική επιτήρηση του ομίλου BlackRock και τη δαμόκλειο σπάθη των αυστηρότερων κανονισμών περί κεφαλαιακής επάρκειας.
Αυτό σημαίνει πως την επόμενη περίοδο ο δανεισμός των ΜΜΕ – όπως και όλων των επιχειρήσεων –, αν και όσος υπάρχει, θα διέπεται από εξαιρετικά αυστηρούς όρους.
Στην πραγματικότητα οι ελληνικές τράπεζες, ευρισκόμενες και οι ίδιες στην «εντατική», με τη μετοχική αξία τους στα «Τάρταρα», αδυνατώντας να ελέγξουν τη στρατηγική τους και την κεφαλαιακή τους επάρκεια, είναι αμφίβολο αν εν τέλει θα παραμείνουν, έστω, ελληνικές. Με το τραπεζικό σύστημα στα χέρια τωνδανειστών της Ελλάδας, τα κριτήρια χρηματοδότησης των επιμέρους οικονομικών δραστηριοτήτων θα έχουν αποικιοκρατικό χαρακτήρα.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο επιχειρήσεις Μέσων Ενημέρωσης, που σήμερα είναι χρεωμένες με δεκάδες εκατομμύρια, δεν θα είναι εύκολο να υπάρξουν διατηρώντας την αυτοτέλειά τους. Επιχειρηματίες της ενημέρωσης, οι οποίοι – και ως ΜΜΕ, αλλά και ως δραστηριοποιούμενοι σε άλλους τομείς – οφείλουν εκατοντάδες εκατομμύρια, δεν θα έχουν μέλλον αν δεν έχουν εγκαίρως δηλώσει πλήρη υποταγή στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο.
Όπως άλλωστε έχει προσφάτως σημειώσει καυστικά ο τέως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, «ο χρόνος της δημοκρατίας δεν συμπίπτει με τον χρόνο των αγορών».
Υπολειπόμαστε…
Όμως για τη μονοφωνία που εκπέμπεται από πολύ μεγάλο αριθμό Μέσων Ενημέρωσης, όπως ήδη προείπαμε, δεν ευθύνονται μόνο οι ιδιοκτήτες τους. Το πρόβλημα αφορά και εμάς, ως επαγγελματίες δημοσιογράφους. Η κριτική ότι υπολειπόμαστε του ρόλου και του καθήκοντός μας είναι καταιγιστική. Και, δυστυχώς, είναι συνήθως δίκαιη.
Το σοκ από τον πολυμέτωπο κεραυνοβόλο πόλεμο, τον οποίο εξαπέλυσαν εναντίον της χώρας μας οι δανειστές της Ελλάδας και πολύ μεγάλο μέρος του εγχώριου πολιτικού προσωπικού, δεν μας άφησε ανέγγιχτους.
● Από τη μια στοιχίζονται οι κατ’ εξοχήν πρόθυμοι να υπηρετήσουν το νέο καθεστώς.
● Από την άλλη υπάρχει η μεγάλη δημοσιογραφική μάζα. Χωρίς την οποία η λειτουργία των Μέσων είναι αδύνατη.
Η ραγδαία πτώση μισθών, η θύελλα απολύσεων, οι ανοιχτές εργοδοτικές απειλές, το κλείσιμο μέσων ενημέρωσης και η άμεση απειλή για νέα λουκέτα την επόμενη περίοδο, ο πανικός ότι η απώλεια της εργασίας ίσως σημάνει την προσωπική και οικογενειακή καταστροφή καθενός από εμάς, ειδικά σε περίοδο κοινωνικής ερήμωσης, είναι παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα του δημοσιογραφικού προϊόντος.
Όμως οι δυσμενείς συνθήκες εργασίας δεν είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η ελληνική δημοσιογραφία εμφανίζεται κατώτερη των περιστάσεων.
Οι δέκα πληγές της ενημέρωσης
Στην εποχή τής υπό κατάλυση οικονομικής, δημοσιονομικής και πολιτικής κυριαρχίας, στην εποχή της διαρκούς χρεοκοπίας και υπό την απειλή της επίσημης πτώχευσης, η ελληνική κοινωνία, η πολιτική και η δημοσιογραφία βιώνουν με δραματικό τρόπο την οικτρή διάψευση τεσσάρων δεκαετιών ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδας, η οποία ήδη διαγράφει τροχιά συντριβής.
Ειδικά η δημοσιογραφία πληρώνει τις αμαρτίες της, κυρίως των τελευταίων 15 χρόνων.
1. Οι περισσότεροι, όπως και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, θέλαμε να πιστεύουμε ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στον σκληρό ευρωπαϊκό πυρήνα θα διασφάλιζε εσαεί την ευημερία. Αυτός ο επίπλαστος εφησυχασμός για αρκετά χρόνια μάς ακύρωσε μετατρέποντάς μας
● σε νωθρούς διαχειριστές ειδήσεων,
● σε δήθεν ειδικούς ενός στημένου πολιτικού παιγνίου,
● σε λάτρεις και ενίοτε πρωταγωνιστές του παρασκηνίου,
● σε συμβούλους ή και εργαλεία πολιτικών και κομμάτων,
● σε στελέχη γραφείων Τύπου,
● σε διαμορφωτές της χρηματιστηριακής φούσκας και συχνά ξεδιάντροπους κερδοσκόπους,
● σε δυνάμει μέλη του πολιτικού προσωπικού,
● σε επιχειρηματίες… «παραπλεύρως της ενημέρωσης».
2. Ο έλεγχος της εξουσίας σταδιακά περιορίστηκε. Η εγκληματική διαχείριση του δημοσίου χρήματος«διέλαθε» της προσοχής μας. Εκτός αν έθιγε τους εργοδότες μας.
3. Σε πολλές περιπτώσεις, με αντάλλαγμα τη σιωπή μας, διεκδικήσαμε σε ατομικό επίπεδο μερικά ψίχουλα από την κατανομή των τεράστιων κερδών που προσέφερε η εκτίναξη των δεικτών μιας σαθρής ανάπτυξης. Διεκδικήσαμε μερτικό από την πολιτική και επιχειρηματική διαφθορά. Χωρίς να μας νοιάζει ότι την ίδια ώρα η Ελλάδα ερήμωνε, έχανε εισοδήματα, ρευστότητα και αυτονομία, τα χρέη διογκώνονταν ανεξέλεγκτα και η κρίση ερχόταν με καλπασμό.
4. Οι περισσότεροι πιστεύαμε ότι τα δανεικά της διαφθοράς θα ήταν επ’ άπειρον αγύριστα.
● Και τι έγινε αν ήδη τα πληρώναμε διπλά και τριπλά;
● Και τι έγινε που ξέραμε ότι με οικονομική και πολιτική απάτη μπήκαμε στο ευρώ;
● Και τι έγινε που βλέπαμε ότι η περιφέρεια αδυνάτιζε συνεχώς προς όφελος του γιγαντισμού της Αθήνας;
● Και τι έγινε που η εσωτερική παραγωγή καταστρεφόταν προς όφελος των υπηρεσιών, των αεριτζήδων και των διακομματικών διαχειριστών των κοινοτικών κονδυλίων;
Μας αρκούσε ο ρόλος του ντίλερ της δήθεν σταθερότητας και της πλαστής ευημερίας. Με ολίγη κριτική περί ανισομερούς κατανομής του υποτιθέμενου οφέλους από τη δολοφονική φούσκα.
5. Σχεδόν κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί αυξήσαμε το δημόσιο χρέος μας κατά 50% την εποχή της μεγάλης ανάπτυξης, των μεγάλων έργων, των Ολυμπιακών Αγώνων, των μεγάλων «πρωτογενών πλεονασμάτων» της διακυβέρνησης Σημίτη.
6. Οι περισσότεροι ελάχιστα ανησυχήσαμε όταν ανάλογες επιδόσεις στην αύξηση του χρέους μας είχαμε στη διακυβέρνηση Καραμανλή. Προείχε το Βατοπέδι. Το δέντρο της ανέξοδης ηθικολογίας έκρυβε τοδάσος της επερχόμενης χρεοκοπίας.
7. Όταν ενέσκηψε η Τρόικα, μας απασχόλησαν κυρίως οι λεπτομέρειες. Το πολιτικό κουτσομπολιό. Εξαντλούσαμε την ενημέρωση τιμολογώντας τη δυστυχία και την εξαθλίωση των συνταξιούχων, των υπαλλήλων, των χρεοκοπημένων επιχειρήσεων και των απολυμένων. Ελάχιστα μας κινητοποίησε η ταχύτατη μετατροπή της Ελλάδας σε μια απέραντη κοινωνική έρημο, σε ένα εξαθλιωμένο προτεκτοράτο, σε μια δουλοπαροικία χρέους.
8. Οι ερμηνείες της κρίσης εκ μέρους των περινούστατων και πλουσίως αμειβόμενων αναλυτών των ΜΜΕ είναι, στην πλειονότητά τους, τραγικές. Για τους περισσότερους ήταν και είναι ζήτημα «μείγματος πολιτικής», «άδικης κατανομής των βαρών», «νεοφιλελεύθερου» καπρίτσιου, διαφθοράς του πολιτικού συστήματος.
9. Κατά συνέπεια, όταν ο κεραυνός της επαπειλούμενης πτώχευσης έπεσε πάνω μας, εύκολα ξορκίσαμε τις «διεφθαρμένες» συντεχνίες του ιδιωτικού τομέα, τους «τεμπέληδες» υπαλλήλους του Δημοσίου, τα λαμόγια τους πολιτικούς και τις μίζες τους.
10. Τώρα όμως το ευρωσύστημα, στο οποίο είχαμε επενδύσει την πλαστή ευημερία μας, χρεοκοπείσυμπαρασύροντας σχεδόν όλες τις χώρες και τους λαούς της Ευρώπης. Απειλώντας ακόμη και την ανεξαρτησία τους.
Με ποιον είμαστε;
Η πολιτική της απάνθρωπης λιτότητας και του γενικευμένου ξεπουλήματος μας αγγίζει όλους, χωρίς τίποτενα δείχνει ότι υπάρχει φως στο τέλος αυτής της καταστροφικής διαδρομής.
● Η ώρα των κρίσιμων αποφάσεων πλησιάζει.
● Η οικονομία πεθαίνει και η δυστυχία εξαπλώνεται ραγδαία.
● Το πολιτικό σύστημα τρίζει.
● Η ενημέρωση ζει μαύρες μέρες με καταρρακωμένη την αξιοπιστία της.
● Ο ελληνικός λαός είναι επί της ουσίας απληροφόρητος για όσα τον περιμένουν. Και νιώθειεξαπατημένος. Επί της ουσίας μάς έχει ήδη απαξιώσει.
● Εμείς, ως δημοσιογράφοι, βρισκόμαστε σε πλήρη σύγχυση.
Για πολλά χρόνια συνδέσαμε το επάγγελμά μας με τη φήμη, την εξουσία και τον πλουτισμό. Έστω κι αν αναλογικά λίγοι τα κέρδισαν. Αυτό έβλεπαν σ’ εμάς και οι νεότεροι που έκαναν τη δημοσιογραφία στόχο επαγγελματικής αποκατάστασης.
Τώρα όμως ολόκληρη η ψευδέστατη κατασκευή γκρεμίζεται. Το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια μας. Ο χρόνος που έχουμε μπροστά μας είναι ελάχιστος. Κι εμείς υποχρεούμαστε να απαντήσουμε στην ερώτηση που η κοινωνία μας θέτει όλο και πιο επιτακτικά: Με ποιον είμαστε;
Το μέλλον μας, ως δημοσιογράφων και ως πολιτών, θα κριθεί από την απάντησή μας…
* [Το κείμενο αυτό ήταν η εισήγηση του συντάκτη του στην ημερίδα που διοργάνωσαν, την Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011, τα εργαστήρια Νέων Τεχνολογιών, Οπτικοακουστικό και Τεχνών και Πολιτιστικής Διαχείρισης του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών με γενικό τίτλο: «Η επικοινωνία στο απόσπασμα: Κρίση, παραπληροφόρηση, απολύσεις στα ΜΜΕ»]

Read Full Post »

«Γομάρια»…

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος
Βγήκαν ήδη πολλοί στο σεργιάνι
(σ.σ.: από τον Κ. Στεφανόπουλο, την Διαμαντοπούλου και τον Π. Ευθυμίου μέχρι τον Σαμαρά που δήλωσε ότι «δεν είμαστε αγκαλιά με κάποιο ημερολόγιο»)
για να προπαγανδίσουν την παράταση του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου.
Ομως, το πιο… σοβαρό αιτιολογικό για τη μη διενέργεια εκλογών στον συμφωνημένο (υποτίθεται) χρόνο διεξαγωγής του, διατυπώθηκε από τον Ροντούλη.
*

Ο Ροντούλης – υφυπουργός της κυβέρνησης Παπαδήμου προερχόμενος από τον ΛΑ.Ο.Σ. – δήλωσε χτες σε ραδιοφωνικό σταθμό («Κανάλι 9») ότι οι εκλογές είναι «πολυτέλεια»…
Για να ενισχύσει το επιχείρημά του, περί παράτασης του βίου της παρούσας κυβέρνησης,
(η οποία στηρίζεται, μεταξύ άλλων, και στις ψήφους των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ),
πρόσθεσε μάλιστα ότι κατά την ημερομηνία που έχει ανακοινωθεί για την τέλεση των εκλογών, στις 19 Φεβρουαρίου, συμβαίνουν φοβερά πράγματα. Οπως για παράδειγμα ότι «στη Φλώρινα έχει χιόνια»…
Και άρα πώς θα γίνουν εκλογές μέσα στα χιόνια…
*
Ακολουθώντας τη λογική (αν υποτεθεί ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα) του Ροντούλη, θα είχαμε εν προκειμένω να προσθέσουμε:
Πέραν του γεγονότος ότι το χειμώνα «έχει χιόνια» στη Φλώρινα,
αμέσως μετά, την άνοιξη, ξεσπούν – ανά την επικράτεια – αλλεργίες λόγω της γύρης και – το χειρότερο – μετά την άνοιξη,
το καλοκαίρι, κάποιοι υποστηρίζουν ότι κυκλοφορούν καρχαρίες στα ανοιχτά της Κρήτης…
Είναι δυνατόν, λοιπόν, υπό τέτοιες συνθήκες να γίνονται εκλογές;
*
Αρα σόφρων η πρόταση του Ροντούλη να αποφύγουμε την «περιπέτεια» των εκλογών.
και τούτο για δύο λόγους:
Πρώτον και πέραν του ότι η αναβολή των εκλογών μάς απαλλάσσει από περιττές «πολυτέλειες»,
δεύτερον, μας εξασφαλίζει, μέσα από το μεγαλύτερο βίο της κυβέρνησης, την μακροημέρευση του Ροντούλη στην καρέκλα του υφυπουργού!
Επαναλαμβάνουμε, δε, ότι ο Ροντούλης είναι υφυπουργός με τις ψήφους, μεταξύ άλλων, των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ
- εκείνους δηλαδή, που λίγες μέρες πριν γίνει υφυπουργός, ο Ροντούλης τους αποκαλούσε από βήματος Βουλής… «γομάρια».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Read Full Post »


Στη σημερινή πορεία-διαμαρτυρία ανάπηρων ανθρώπων, που διαμαρτύρονται για τις εξοντωτικές (στην κυριολεξία) πολιτικές της κυβέρνησης εναντίον τους, τα κρατικά ΜΑΤ αντέδρασαν με σπρωξιές, φράζοντας τους το δρόμο (παρότι μιλάμε για διαδηλωτές που είναι ανάπηροι).

Με αφορμή αυτό το γεγονός, αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο της wikipedia για τον “Κοινωνικό δαρβινισμό”:

*** 

Ο Κοινωνικός Δαρβινισμός αναφέρεται στην τάση να θεωρούνται οι επιστημονικές θεωρίες του Καρόλου Δαρβίνου περί φυσικής επιλογής και επιβίωσης του καταλληλότερου εφαρμόσιμες στις ανθρώπινες κοινωνίες. Επηρεασμένοι από τα γραπτά του Δαρβίνου για τους μηχανισμούς και τις δυνάμεις που ωθούν την εξέλιξη και τη συνέχεια στη φύση και συγκεκριμένα στα έμβια όντα, οι θεωρητικοί του Κοινωνικού Δαρβινισμού πιστεύουν ότι με παρόμοιο τρόπο συγκροτείται και εξελίσσεται η κοινωνική ζωή. Ο όρος Κοινωνικός Δαρβινισμός εισήχθη στο κοινωνικό και πολιτικό ευρωπαϊκό προσκήνιο το 1877 όπως προέκυψε από ιδέες του Τόμας Μάλθους, του Χέρμπερτ Σπένσερ και του Φράνσις Γκάλτον. Αν και δεν είναι όλοι μεταγενέστεροι του Δαρβίνου, πολλές από τις απόψεις τους παραπέμπουν προφανώς σε μια κοινωνική διάσταση και εφαρμογή δαρβινιστικών θεωριών περί της εξέλιξης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής η θεωρία διαδόθηκε το 1944 από τον ιστορικό Richard Hofstadter.
[...]
Άλλος γνωστός εκπρόσωπος των πεποιθήσεων του Κοινωνικού Δαρβινισμού είναι ο συγγενής του Δαρβίνου, Φράνσις Γκάλτον, ο οποίος με τις θεωρητικές του πεποιθήσεις και τις ψυχομετρικές πρακτικές του θέλησε να προωθήσει την εξυγίανση της κοινωνίας. Ο Γκάλτον θεωρούσε, ότι καταλυτικό ρόλο στα χαρακτηριστικά και τις ικανότητες των ανθρώπων διαδραματίζει η κληρονομικότητα, και ως εκ τούτου θα πρέπει να ελέγχεται η αναπαραγωγή των αδυνάτων και ανίσχυρων, ώστε να μην επέλθει ο υπερπληθυσμός τους. Το 1883 εισήγαγε τον όρο ευγονική με τον οποίο εξέφρασε την υποστήριξή του για την επιλεκτική αναπαραγωγή μόνο των ικανών και επιφανών, έτσι ώστε να διαιωνιστεί η ομάδα των ανθρώπων που φαίνεται να είναι περισσότερο προσαρμοσμένη στις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες και όχι άλλες.
[...]
Λόγω της γενικότητας και της μη επιστημονικής του τεκμηρίωσης, ο Κοινωνικός Δαρβινισμός χρησιμοποιήθηκε ανά διαστήματα για διαφορετικούς λόγους εξυπηρετώντας διαφορετικές σκοπιμότητες. Συγκεκριμένα, οι απόψεις περί Κοινωνικού Δαρβινισμού αναπτύχθηκαν κατά την περίοδο ακμής του καπιταλισμού του laissez-faire και του περιορισμού της κρατικής παρέμβασης, θεμελιώνοντας τον άκρατο ατομικισμό και την ιδιωτικοποίηση του κεφαλαίου.

Παράλληλα, εφόσον οι ιμπεριαλιστικές τακτικές είναι στενά συνδεδεμένες με την αντίληψη ότι ο ισχυρότερος επιβάλλεται με επεκτατικούς πολέμους και τη διάδοση του πολιτισμού του, είναι κατανοητό ότι ο Κοινωνικός Δαρβινισμός τροφοδότησε και υποστήριξε τις αποικιοκρατικές τάσεις των περασμένων αιώνων, αλλά και σύγχρονες ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις.

Επίσης, η ευγονική και η σχέση του με τη συγκεκριμένη θεωρία αποτέλεσε πρόσφορο έδαφος, πάνω στο οποίο αναπτύχθηκαν οι ναζιστικές αντιλήψεις που στόχευαν στη διαιώνιση της άριας φυλής και στη γενοκτονία πολλών άλλων λιγότερο ισχυρών στο πολιτικό προσκήνιο.
[...]
Το προφανές επιστημονικό σφάλμα της θεωρίας του Κοινωνικού Δαρβινισμού είναι ότι παραγνωρίζει το ρόλο της ανατροφής και της εκπαίδευσης όσον αφορά στις διαφορές και στις ανισότητες στις ανθρώπινες κοινωνίες. Σύμφωνα με τη θεωρία, οι λύσεις (βασισμένες στην ιδέα του κληρονομικού ντετερμινισμού) που δίδονται για αυτές τις ανισότητες δεν περιλαμβάνουν την αρωγή και την παιδεία, ώστε να επωφεληθούν οι κοινωνικά και οικονομικά υποδεέστεροι, αλλά βασίζονται σε μεθόδους σκληρές, όπως είναι η ευγονική (που περιλαμβάνει τη στείρωση) και ο επεκτατισμός. Επιπλέον, παρά αυτήν την κοινωνική επέκταση που έλαβε η θεωρία του Δαρβίνου, στο έργο του δε συναντάμε ποτέ την ιδέα της προόδου που θα αναπτύξουν οι θεωρητικοί του Κοινωνικού Δαρβινισμού, αλλά, αντίθετα, η εξέλιξη στο δικό του έργο θεωρείται κατά κάποιο τρόπο τυφλή, χωρίς στόχο. Ο Δαρβίνος δεν είχε την πρόθεση να δημιουργήσει μια θεωρία που θα αφορά τις κοινωνικές δομές, ή θα έχει μια δυνάμει επέκταση σε αυτές, αλλά στόχευε αποκλειστικά στη μελέτη της βιολογικής εξέλιξης. Ακόμη και αν αναγνωρίζεται η μεταβίβαση στοιχείων από γενιά σε γενιά, τα στοιχεία αυτά αφορούν ένα επίπεδο φυσικό και νευροφυσιολογικό και όχι νοητικό, όπως πίστευε ο Σπένσερ. Παράλληλα, αν και στη θεωρία του Δαρβίνου υπάρχει η αντίληψη του ανταγωνισμού λόγω της ανεπάρκειας των πόρων, αυτή η ανεπάρκεια ισχύει σε πολύ μικρό βαθμό στην κοινωνική ζωή, αφού ο άνθρωπος μπορεί σήμερα να παράγει τα αγαθά για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Η σπανιότητα των πόρων σήμερα δε θεωρείται φυσική, αλλά, αντίθετα, θεσπισμένη και βασισμένη στην άνιση κατανομή των πηγών. 

***

Σε παλιότερο άρθρο, είχαμε δει και τη θέση των Μαρξ-Ένγκελς, που αναγνώρισαν αμέσως την αξία του δαρβινισμού στη βιολογία, αλλά απέρριψαν τον κοινωνικό δαρβινισμό: 


[...] Ο Ένγκελς επέμενε στην άρνησή του να εφαρμόσει βιολογικούς νόμους στις ανθρώπινες κοινωνίες.Οι πολιτικοί δαρβινιστές, έλεγε ο Ένγκελς, μπορούν να περιγραφούν «καταρχήν σαν κακοί οικονομολόγοι και κατα δεύτερον σαν κακοι φυσικοί επιστήμονες και φιλόσοφοι».

Το 1845, στη «Γερμανική Ιδεολογία», ο Μαρξ και ο Ένγκελς ισχυρίζονται ότι η ικανότητα να παράγει τα μέσα της επιβίωσής του διαχωρίζει τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα ζώα: «Οι άνθρωποι μπορούν να διαχωριστούν από τα ζώα λόγω της συνείδησης, της θρησκείας ή για οποιοδήποτε λόγο επιθυμείτε. Οι ίδιοι αρχίζουν να διαχωρίζονται από τα ζώα μόλις αρχίσουν να παράγουν τα μέσα της επιβίωσης τους, ένα βήμα το οποίο υπαγορεύεται από τη φυσική τους οργάνωση. Με τα να παράγουν τα μέσα της επιβίωσης τους, δημιουργούν έμμεσα και την υλική τους ζωή».

Στο ημιτελές βιβλίο του «Η διαλεκτική της Φύσης», γραμμένο τη δεκαετία του 1870 έγραφε: «Ας αποδεχτούμε για μια στιγμή τη φράση “η επιβίωση του ισχυρότερου” για χάρη της συζήτησης. Τα ζώα το περισσότερο που μπορούν να επιτύχουν είναι να συλλέγουν. Ο άνθρωπος παράγει, προετοιμάζει τα μέσα της επιβίωσής του, με την πιο ευρεία έννοια των λέξεων, τα οποία χωρίς αυτόν η φύση δεν θα μπορούσε να έχει παράξει. Αυτό καθιστά αδύνατη κάθε προσπάθεια μεταφοράς των νόμων της ζωής των ζωικών κοινωνιών στην ανθρώπινη κοινωνία». 
[...]
τα ανθρώπινα όντα είναι φυσικοί και βιολογικοί οργανισμοί που υπόκεινται στους ίδιους φυσικούς και βιολογικούς νόμους όπως και όλα τα άλλα ζώα, αλλά είναι ταυτόχρονα και κοινωνικά όντα που παράγουν τα μέσα της επιβίωσής τους, ώστε η ζωή και η ιστορία τους να μην μπορεί να εξηγηθεί πλήρως από τη φυσική και τη βιολογία.

Και όπως έγραφε: «Η αντίληψη της ιστορίας σαν μια σειρά από ταξικές συγκρούσεις, είναι ήδη πολύ πιο πλούσια σε περιεχόμενο και βαθύτερη, από την υποβίβασή της σε μια χωρίς ιδιαίτερο νόημα φάση της πάλης για την επιβίωση».

Read Full Post »


Μαζική απεργιακή συγκέντρωση έγινε χτες στην πλατεία ηρώων της Ελευσίνας. Πορεία επίσης των όλων των απεργών του Θριασίου έγινε στους κεντρικούς δρόμους της πόλης στα πλαίσια της 24ωρης απεργίας που πραγματοποιήθηκε χτες ως ένδειξη αλληλεγγύης στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Οι απεργοί του εργοστασίου του Μάνεση έχουν συμπληρώσει 44 μέρες απεργίας στέλνοντας ηχηρό μήνυμα αντίστασης στα αντεργατικά σχέδια που προωθεί η εργοδοσία.

Το βίντεο από την τηλεόραση του «902»

Read Full Post »


 Σαν σήμερα, στις 13 Δεκέμβρη του 1943, διεπράχθη μια από τις μεγαλύτερες θηριωδίες κατά αμάχων στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Tο στυγερό ναζιστικό έγκλημα στα Καλάβρυτα. Οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις μετά της τεράστιες απώλειες που είχε ένα επίλεκτο γερμανικό τάγμα σε μάχη που έδωσε με τους αντάρτες του ΕΛΑΣ στην Κερπινή, τον Οκτώβριο του 1943, προχώρησαν σε ομαδική εκτέλεση κατοίκων στην κοινότητα Ρόγων και λίγες μέρες αργότερα κατέστρεψαν εντελώς την πόλη των Καλαβρύτων προχωρώντας σε μαζική εκτέλεση όλου του ανδρικού πληθυσμού της πόλης.

Για να δώσουμε το κλίμα της εποχής δημοσιεύουμε την απόφαση του Πολιτικού Γραφείου της Κ.Ε του ΚΚΕ -21 Δεκέμβρη 1943.

 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟ-ΡΑΛΛΗΔΩΝ (21 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 1943)

Τους τελευταίους μήνες οι γερμανοί επιδρομείς εκτραχηλίζονται σε πρωτάκουστες θηριωδίες και βαρβαρότητες. Στους εμπρησμούς και εξανδραποδισμούς τις υπαίθρου προσθέτουν εκατόμβες σφαγών στις πόλεις.

Στη Σπάρτη, στην Τρίπολη, στην Καλαμάτα, στα Καλάβρυτα έσφαξαν χιλιάδες άοπλους Ελληνες πολίτες. Στην ‘Αθήνα τις τελευταίες βδομάδες δολοφόνησαν πάνω από εκατό πατριώτες και ανάμεσα τους οι κομμουνιστές κατέχουν την πρώτη θέση. Δεκαεννέα κομμουνιστές τουφέκισαν από τις φυλακές Χατζηκώστα. Δέκα από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Αιχμαλώτισαν 1700 ανάπηρους του αλβανικού μετώπου και τους έριξαν σε τόσο απάνθρωπες συνθήκες που προκάλεσαν τη «φρίκη» ενός ξένου αντιπροσώπου του Ερυθρού Σταυρού.

Ενάντια στον ηρωικό λαό τις Αθήνας έριξαν τους ελληνόφωνους Ες-Ες των ευζωνικών ταγμάτων και της ειδικής Ασφάλειας που κάνουν επιδρομές στις συνοικίες, μπαίνουν στα σπίτια, ληστεύουν, αρπάζουν, δέρνουν, αιχμαλωτίζουν, βασανίζουν, σκοτώνουν.

ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ TOΝ ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Οι γερμανοί μη διαθέτοντας δικές τους δυνάμεις για ν’ αντιμετωπίσουν την ολοκληρωτική καταστροφή που τους περισφίγγει, ανίκανοι ν’ αντιμετωπίσουν τον αντάρτικο στρατό του ΕΛΑΣ, επιζητούν να εξανδραποδίσουν τον ελληνικό λαό και να τον μεταβάλλουν σε μισθοφόρους δούλους τους. Να οργανώσουν τους μισούς Ελληνες σε στρατό από φουστανελοφόρους Ες-Ες και μ’ αυτούς να χτυπήσουν τον ελληνικό λαϊκό στρατό και να αποκρούσουν την αναμενόμενη συμμαχική απόβαση. Να στείλουν τούς άλλους μισούς Ελληνες στα κάτεργα της Γερμανίας να δουλέψουν γι αυτούς τους εγκληματίες και να σκοτωθούν από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς.

Γι αυτό οι γερμανοί ξαπόλησαν αυτή τη θηριώδη τρομοκρατία. Γι αυτό δολοφονούν τους κομμουνιστές και τους οπαδούς του ΕΑΜ. Για ν΄ αποκεφαλίσουν και να γονατίσουν τον ελληνικό λαό. Γιατί οι κομμουνιστές είναι Αγωνιστές της ελληνικής λευτεριάς. Γιατί το ΚΚΕ και το ΕΑΜ είναι πρωτοπόρες οργανώσεις στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του έθνους, που καθοδηγούν τον ελληνικό λαό στην πάλη του για την επιβίωση, για την εθνική λευτεριά, για λαοκρατικές λύσεις στο εσωτερικό πρόβλημα.

ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ «ΕΛΛΗΝΕΣ» ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ

Oι γερμανοί ήταν και θα ήταν ανίκανοι να ξαπολύσουν και να εφαρμόσουν αυτές τις σφαγές άν δεν γίνονταν συνεργάτες τους κατάπτυστοι έλληνες. Μέχρι πριν τρείς-τέσσερις μήνες ο ελληνικός λαός οργανωμένος στο ΕΑΜ, στην πάλη του για το ψωμί και τη λευτεριά, έβρισκε αντιμέτωπους μονάχα τους κατακτητές και τους ανίσχυρους προδότες ράλληδες. Ανάξιοι ελληνόφωνοι ενίσχυσαν και ενισχύουν υλικά-ηθικά πολιτικά τούς γερμανό-ράλληδες για να σπάσουν την εθνική ενότητα, για να οργανώσουν τους Γερμανοτσολιάδες και τους χαφιέδες της ειδικής Ασφάλειας.

Είναι oι μεγαλομαυραγορίτες Μαρήδες που πεθαίνουν της πείνας το λαό και χρηματοδοτούν τις αντεθνικές οργανώσεις των δολοφόνων. Είναι oι πεμπτοφαλαγγίτες που καλλιεργούν τη χιτλερική πολιτική για «αναρχικά στοιχεία» και για τη «ρωσική βαρβαρότητα». Είναι oι κάθε λογής μαύροι άνθρωποι, σαν το Γονατά, που στην τωρινή φοβερή δοκιμασία του έθνους δε σκέφτονται παρά την εξουσία και συνεργάζονται με τους γερμανό – ράλληδες, για να πιάσουν τα πόστα στο κράτος του Ράλλη και να σκλαβώσουν το λαό μας με μια νεοφασιστική δικτατορία. Είναι όλοι oι εχθροί του λαού που για να εξοντώσουν το αδάμαστο κόμμα του, το ΚΚΕ, για να χτυπήσουν τον πανεθνικό συνασπισμό του ΕΑΜ, για να συντρίψουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κινητοποίησαν όλα τα καθάρματα σαν τους Ντερτιλή, Λάμπου, Παπαδόγκωνα, συντάσσουν και δίνουν καταλόγους κομμουνιστών και εαμιτών, στρατολογούν όλα τα κακοποιά στοιχεία, οργανώνουν ελληνόφωνο γερμανικό στρατό, τον πλαισιώνουν με στελέχη, τον έβαλαν κάτω από την «προστασία» του Σίμαναν και αιματοκυλούν τον ελληνικό λαό. Αυτούς όλους βαρύνει η τρομερή ευθύνη για το ελληνικό αίμα που χύνουν oι γερμανοί και oι ελληνόφωνοι Ες-Ες.

ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Oι γερμανοί δήμιοι, όπως και oι βούλγαροι δορυφόροι τους, έβαλαν τον εαυτό τους με τις θηριωδίες τους έξω από κάθε Ανθρώπινο νόμο και θα πληρώσουν γρήγορα με το κεφάλι τους τα εγκλήματά τους. Oι ελληνόφωνοι συνεργάτες τους αποκτηνωμένοι από το μίσος τους ενάντια στο λαό, αθλία θύματα της προπαγάνδας του χιτλερισμού και του πεμπτοφαλαγγιτισμού ότι δήθεν η Αγγλία θα τους προστατέψει αν εξοντώσουν τους κομμουνιστές, βάφουν τα χέρια τους στο αίμα του λαού.

Γίνονται προδότες του έθνους. Εχθροί των συμμάχων εθνών. Σπρώχνουν τον ελληνικό λαό στη φοβερή ανάγκη να αναλάβει ενάντια τους τον ίδιο αμείλικτο εξοντωτικό αγώνα που διεξάγει και ενάντια στους γερμανό – βουλγάρους επιδρομείς.
Καμιά δικαιολογία δε χωράει πια.
Καμιά πρόφαση δεν έχει πέραση.

Οι ίδιοι oι μεγάλοι σύμμαχοι διακήρυξαν από τη Μόσχα πως εγκληματίες πολέμου είναι όλοι oι «συνεργασθέντες» με τον κατακτητή. Οι ίδιοι oι αρχηγοί των συμμάχων δυνάμεων Τσώρτσιλ-Ρούζβελτ – Στάλιν διακήρυξαν από την Τεχεράνη την αδιάσπαστη ενότητα των συμμάχων. Βροντοφώνησαν ότι «θα επιδιώξουμε τη συνεργασία και την ενεργό συμμετοχή όλων των εθνών μεγάλων και μικρών που οι λαοί τους, όπως και oι λαοί μας, αφοσιώθηκαν «ψυχή και σώματι» στο έργο της εκμηδένισης της τυραννίας, της δουλείας, της καταπίεσης και της μισαλλοδοξίας».

Και ο ελληνικός λαός παλεύει στην πρώτη γραμμή για να εκμηδενιστεί η τυραννία, η δουλεία, η καταπίεση, η μισαλλοδοξία. Τον ελληνικό λαό δε θα τον βασανίσουν ξανά οι διάφοροι δικτατορίσκοι και οι φασισμοί των Ζέρβηδων-Μεταξάδων. Ο ελληνικός λαός θα γίνει και θα μείνει ελεύθερος και κυρίαρχος στην Ελλάδα. Γι αυτό αγωνίζεται το ΚΚΕ και το ΕΑΜ.
Ο Γ. Γλύξμπουργκ, η πέτρα του σκανδάλου, παραιτήθηκε και ο ίδιος, αφήνει το λαό να κρίνει μετά την απελευθέρωση για το πολίτευμα που προτιμάει να εφαρμόσει στην Ελλάδα. Ελεύθερος και κυρίαρχος ο ελληνικός λαός θα καθορίσει με δημοψήφισμα και συντακτική συνέλευση τον τρόπο της διακυβέρνησής του.

‘Η ΜΕ ΤΟΝ ΣΙΜΑΝΑ Ή ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 Το ΚΚΕ πιστό σ’ αυτή τη λαοκρατική αρχή καλεί όλες τις οργανώσεις και τα κόμματα να συνεργαστούν με το ΕΑΜ και να παλέψουν ενάντια στον κατακτητή.
Γελιούνται οικτρά εκείνοι που φαντάζονται ότι με τις δολοφονίες θα εξοντώσουν το Κομμουνιστικό κόμμα. Το ΚΚΕ έχει τις ρίζες του στην ψυχή του έθνους και τη θέση κάθε δολοφονημένου κομμουνιστή την παίρνουν δέκα άλλοι μαχητές. Οι συνεργοί του κατακτητή ας αποσυρθούν έστω και την τελευταία στιγμή. Πέρασε αγύριστα η εποχή που βασάνιζαν και δολοφονούσαν ασύδοτοι τους κομμουνιστές και τους άλλους αγωνιστές του λαού. Αν έχασαν κάθε ίχνος εθνικής και ηθικής συναίσθησης ας σκεφτούν ότι το έθνος θα τους χτυπήσει δίχως οίκτο. Οι υποκινητές, οι οργανωτές, οι συνεργοί και εκτελεστές των δολοφονιών, τα κτήνη που απορφανίζουν τις οικογένειες των αγωνιστών του λαού, θα πληρώσουν με το ίδιο άγριο μέτρο στο διπλό τα εγκλήματα τους.

Το ΚΚΕ καλεί τα κόμματα και τις αυτολεγόμενες «εθνικές» οργανώσεις να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους απέναντι στην αιματηρή τρομοκρατία των γερμανο-ράλληδων ενάντια στο αγωνιζόμενο έθνος.

Καλεί ιδιαίτερα τους αξιωματικούς και κυρίως τους αξιωματικούς και οπλίτες της αστυνομίας και χωροφυλακής και των άλλων ένοπλων σωμάτων που οι προδότες τους έβαλαν στην «προστασία» του Σίμαναν, να χωρίσουν τις ευθύνες τους από τους σφαγείς του λαού. Ή με το Σίμανα ή με την Ελλάδα Οποιος συνεργάζεται με το Σίμανα είναι εχθρός του έθνους.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργάτες, τους υπάλληλους, τους βιοπαλαιστές, τους διανοούμενους, την αγροτιά να σφιχτούν σε γρανιτένιο εθνικό σύνολο. Να παλέψουν  ενάντια στους τρομοκράτες και σφαγείς γερμανο-ράλληδες. Να υπερασπίσουν τους ηρωικούς αγωνιστές του. Καλεί τους κομμουνιστές, τους ελδίτες, τους σοσιαλιστές, τους αγροτικούς, όλους τους δημοκράτες όλους τους πατριώτες, να ξεσηκώσουν το λαό στον ύστατο αγώνα ενάντια στους επιδρομείς και στους προδότες. Κανένας κομμουνιστής κανένας αγωνιστής του λαού να μη συλλαμβάνεται δίχως μάχη εξοντωτική για τους δολοφόνους.

Εμπρός όλοι ενωμένοι. Στο πλευρό των συμμάχων. Να συντρίψουμε τους γερμανο-προδότες. Να υπερασπίσουμε τη ζωή του λαού. Να διαλυθούν τα τάγματα των δολοφόνων.

—    Ζήτω η εθνική ενότητα στον αγώνα για ζωή και λευτεριά.
—    θάνατος στους ελληνόφωνους Ες-Ες.
—    θάνατος στους γερμανό ράλληδες δολοφόνους.
—    Τα πάντα για τη λευτεριά.

Δεκέμβρη 1943
ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Read Full Post »


ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ
ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΖΩΗ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΡΓΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Απέναντι στους συνεχείς αγώνες λαού και εργαζόμενων εδώ και δύο χρόνια, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ προχώρησαν σε επίσημη συγκυβέρνηση. Κάτω από τις πιέσεις της Τρόικα και των Βρυξελλών και σύμφωνα με τις απαιτήσεις τους. Παρά τις αντιπαραθέσεις και τις διαφορές τους, όλοι αυτοί συμφώνησαν στην παραπέρα αφαίμαξη του λαού, την οικονομική ισοπέδωση της χώρας και το ξεπούλημα όλου του πλούτου της.

Η κυβέρνηση Παπαδήμου (γνωστού τραπεζίτη και ΕΟΚάνθρωπου) συνεχίζει ακάθεκτη την πολιτική που εφάρμοζε μέχρι τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τα μέτρα που ως τώρα έχουν ψηφιστεί εφαρμόζονται με γοργούς ρυθμούς και περνάν συνεχώς νέα, με δραματικά αποτελέσματα για τον κόσμο. Οι στρατιές των ανέργων συνεχίζουν να αυξάνονται (στο  ένα εκατομμύριο η επίσημη ανεργία) και ταυτόχρονα προχωράνε οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα. Καταργούν παροχές υγείας, στερούν ιατροφαρμακευτικό υλικό και προσωπικό από τα νοσοκομεία, στα σχολεία οι μαθητές εξακολουθούν να μην έχουν βιβλία ενώ ανακοινώνονται κι άλλες συγχωνεύσεις. Οι μισθοί μειώνονται. Τα μικρομάγαζα εξακολουθούν να κλείνουν. Τα εισοδήματα του λαού μειώνονται συνεχώς,  σε βαθμό που να απειλείται και η επιβίωση για πολλούς ανθρώπους.

Η κυβέρνηση έχει επιβάλλει χαράτσια στα ακίνητα, στους εργαζόμενους και στους μικροεπαγγελματίες. Ταυτόχρονα όμως, έχει μειώσει τον  αριθμό των δικαιούχων στα επιδόματα ΟΕΕ-ΟΕΚ και ΟΑΕΔ. Τα χρήματα του ΟΑΕΔ ξοδεύονται σε επιδοτήσεις επιχειρήσεων οι οποίες με τη σειρά τους γίνονται απειλή για τους εργαζόμενους. Απολύονται συνάδελφοι μετά από δεκαετίες δουλειάς, για να προσληφθούν λιγότεροι, που θα δουλεύουν από νύχτα σε νύχτα. Με ατομικές συμβάσεις, δίχως δικαιώματα και φυσικά τζάμπα, μέσω των επιδοτήσεων. Την ίδια στιγμή    σπρώχνουν τους άνεργους στις ΜΚΟ, που στην ουσία έρχονται να αντικαταστήσουν τις υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις με πεντάμηνες συμβάσεις πενιχρής αμοιβής. Στήνεται δηλαδή ένα κανονικό    σκλαβοπάζαρο επάνω στο πρόβλημα του άνεργου κόσμου. Σύντομα και όσο προχωράει αυτή η πολιτική, θα είμαστε όλοι άνεργοι ή περιστασιακά εργαζόμενοι με 500 ευρώ το μήνα.

Σε αυτές τις συνθήκες είναι επιτακτική ανάγκη να συσπειρωθούν όσο το δυνατόν ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις στην κατεύθυνση της ανατροπής αυτής της πολιτικής. Πρέπει να μπει φρένο στα απανωτά μέτρα    κυβέρνησης και τρόικας που έχουν φτάσει σε επίπεδο ανελέητου πλιάτσικου στα εισοδήματα του κοσμάκη. Με ενότητα στον αγώνα και επιμονή, μπορούμε να ανατρέψουμε τις αντεργατικές πολιτικές της  κυβέρνησης και τα μέτρα που μας οδηγούν στην εξαθλίωση και τη φτώχεια. Όλοι μαζί, να υπερασπιστούμε το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή    ζωή. Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι, συνταξιούχοι, ήρθε η ώρα να  οργανωθούμε, να αντισταθούμε, να παλέψουμε, για να ζήσουμε αξιοπρεπώς και να πάρουμε πίσω τα αγαθά που παράγουμε και μας ανήκουν.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ για:

Εργασία για όλους σταθερή, με ανθρώπινες συνθήκες, μισθό  που να καλύπτει τις ανάγκες μας
Ταμείο ανεργίας σε όλους τους άνεργους, χωρίς περιορισμούς, για όλο το διάστημα της ανεργίας – Να λαμβάνονται ως συντάξιμα τα χρόνια της ανεργίας
Πλήρης και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη άνεργων και  εργαζόμενων, χωρίς περιορισμούς ενσήμων
Να μην πληρώσει κανένας τα χαράτσια της κυβέρνησης και της τρόικας
Να μην περάσουν οι απολύσεις και οι εκβιασμοί των εργοδοτών  και του κράτους


Συγκέντρωση 15 Δεκέμβρη, 6:00μμ στο Σύνταγμα
                και πορεία προς το Υπουργείο Εργασίας




Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 427 other followers