Καζακ(η)στάν

Αξεπέραστο highlight (3:25-4:15):
«Τι γίνεται τώρα; Διαλύεται το ΚΚΕ. Ωραία. Ένα κομμάτι που διαλύεται…που φεύγει απ’ το ΚΚΕ, ψάχνει να βρει στέγη. […] Το ΚΚΕ όμως πνέει τα λοίσθια. Οπότε αυτό το κομμάτι γιατί να μην του δώσουμε στέγαστρο; Και επειδή δεν μπορεί να φτιάξει στέγαστρο ο κύριος Αλαβάνος, έτσι, σου λέει, ε, εντάξει, έστω μια καλοκαιρινή ομπρελίτσα».
Προηγούμενο ρεκόρ του ιδίου:
http://www.youtube.com/watch?v=7xS1Pyv2VC4, 2:39:
Λοιπόν, όταν την πρώτη φορά βγήκαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες οι λεγόμενοι αγανακτισμένοι –δεν ήταν αγανακτισμένοι, Έλληνες πολίτες που είχαν ξεσηκωθεί και κατέβηκαν στο Σύνταγμα μέσα στο καλοκαίρι– και τότε έκανε μια περατζάδα για πρώτη φορά το ΠΑΜΕ, προσυγκροτημένο μπλοκ του ΠΑΜΕ, μέσα από την πλατεία Συντάγματος, το γιούχα ακούστηκε μέχρι το ΚολωνάκιΚαι επειδή βρισκόμουνα εκείνη την ώρα στο Κολωνάκι, δίπλα μου ήταν ένας δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη, εεεε, τον παίρνει τηλέφωνο επειγόντως ο Πρόεδρος των Ελλήνων Εφοπλιστών [σημείωση: στα κινητά των δημοσιογράφων τουΡιζοσπάστη, άμα πάρει τηλέφωνο ο Πρόεδρος των Ελλήνων Εφοπλιστών, ενεργοποιείται μεγάφωνο που ανακοινώνει ποιος καλείο οποίος εναγωνίως ρωτούσε [σημείωση: οι δημοσιογράφοι του Ριζοσπάστη, μαθημένοι καλά στους κανόνες της συνομωτικότητας, μιλούν με τους εφοπλιστές πάντα σε ανοιχτή ακρόαση για να τους ακούνε όλοι]αν επιβεβαιώνεται η είδηση ότι ο κόσμος που κατά εκατοντάδες χιλιάδες κατέβηκε στο Σύνταγμα έκραξε το ΠΑΜΕ [σημείωση: Είναι γνωστή η λατρεία των εφοπλιστών για το ΠΑΜΕ]. Και όταν του είπε «βεβαίως» ο δημοσιογράφος ο οποίος ήταν εκεί και το είδε [σημείωση: Λίγες αράδες πριν, ο δημοσιογράφος δεν ήταν στο Σύνταγμα για να το δει, αλλά στο Κολωνάκι, δίπλα στον Καζάκη, όπου το άκουσαν από κοινού και εξ αποστάσεως] αναφώνησε: «Ε άμα και το ΚΚΕ δεν μπορεί να τους ελέγξει, τελικά χαθήκαμε!«
-«Ναι, κύριε Πρόεδρε των Εφοπλιστών, δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη εδώ. Ναι, μισό λεπτό να σας βάλω στην ντουντούκα να ακουστείτε σε όλο το Κολωνάκι να αποκαλύπτετε την συνομωσία του ΚΚΕ με τους εφοπλιστές. Ναι, ναι, είδα τα γιουχαϊσματα στο Σύνταγμα και τα άκουσα στο Κολωνάκι ταυτόχρονα. Ναι, με τον Δημήτρη τον Καζάκη είμαι, περιμένει να τα αποκαλύψει όλα.»
-«Ναι, εδώ Πρόεδρος των Εφοπλιστών. Εμείς χρηματοδοτούμε το ΚΚΕ για να κόβει ψήφους απ’ το ΕΠΑΜ. Και το ΠΑΜΕ, για να κάνει αντιπερασπισμό στους Αγανακτισμένους. Αυτά είχα να δηλώσω. Είμαι ο Πρόεδρος των Εφοπλιστών.»
Ο κ. Καζάκης έχει μετατρέψει την «στρατηγική του ΕΠΑΜ» σε ένα θεολογικό δόγμα, σε θεωρία αποκάλυψης της μίας και μοναδικής αλήθειας κατά τας Γραφάς των οποίων η ερμηνεία ανήκει πάντα και αποκλειστικά στο Ιερατείο. Αυτό που αντιλαμβάνεται Επομένως η μοναδική κριτική που αποδέχεται εντός του ΕΠΑΜ είναι μόνο εκείνη που ασκείται για την παραβίαση του δόγματος. Είναι η «κριτική της πράξης», όπως έλεγαν παλιά οι φασίστες του Μουσολίνι που αποτελεί εκδήλωση της απόλυτης αφοσίωσης και της πίστης στη μία και μόνη «στρατηγική του ΕΠΑΜ» καταγγέλλοντας όλους τους διαφωνούντες ως σαμποταριστές, διαστρεβλωτές, εχθρούς με μια λέξη αιρετικούς με το ίδιο πάθος και μένος του συνειδητού ρουφιάνου που νιώθει ως χρέος του να καταδώσει ακόμη και τους πιο κοντινούς του όταν διαπιστώνει ότι η τυφλή πίστη στην Υπέρτατη Αλήθεια, που αντιπροσωπεύει η μόνη και αμετάλλακτη «στρατηγική του ΕΠΑΜ», αρχίζει να υστερεί. Μόνο αυτή την κριτική, δηλαδή την κριτική του ρουφιάνου, αποδέχεται ο κ. Καζάκης. Καμιά άλλη.
 Ο ΕΠΑΜίτης κατά το ευαγγέλιο του κ. Καζάκη πρέπει να διαθέτει όλα τα τυπικά προσόντα του προσήλυτου. Δεν έχει ανάγκη να σκέφτεται ελεύθερα, ούτε να μελετά σε βάθος την ζωντανή πραγματικότητα για να σχηματίσει άποψη. Αρκεί να μηρυκάζει τις σιδερένιες νομοτέλειες του Καζακικού ευαγγελίου.  Δεν υπάρχει πιο ηλίθιος από εκείνον που αντικαθιστά την μελέτη του αληθινού καπιταλισμού όπως αυτός συγκροτείται σε κάθε ιστορική συγκυρία με την βαρετή επανάληψη κλισέ που όταν καν γνωρίζει το τι σημαίνουν,  απλοϊκές ρετσέτες που συνθέτουν το «πιστεύω» ενός πνευματικά καθυστερημένου που ξέρει μόνο στο Καζακικό πίστευε και μη ερεύνα.
Αυτός είναι ο «ορθόδοξος» ΕΠΑΜίτης σήμερα εσοδείας Καζάκη. Τα γεγονότα πάνω στα οποία ο «ορθόδοξος» στηρίζει τα συμπεράσματά του δεν είναι ανάγκη να προέρχονται από δική του παρατήρηση και πείρα, ούτε βέβαια από την γνώση και την επιστήμη, αλλά από την «αγία γραφή» του. Το υπέρτατο προσόν ενός ΕΠΑΜίτη σήμερα δεν διαφέρει από αυτό ενός φανατικού: «Τόσο πολύ πρέπει να πιστεύουμε στο λόγο που μας αποκαλύπτει η γραφή, ώστε εγώ, αν όλοι οι άγγελοι του ουρανού κατέβαιναν σε μένα για να μου πουν άλλα, θα έκλεινα τα μάτια μου και θα βούλωνα τα αυτιά μου – δεν αξίζουν ούτε να τα δει ούτε να τ’ ακούσει κανείς», όπως απαιτούσε ο Λούθηροςαπό τους πιστούς του και το τηρούν κατά γράμμα οι πιο πιστοί οπαδοί του Καζάκη. Τα λόγια του κ. Καζάκη και της ομάδας του μοιάζουν σαν απόηχος της διδασκαλίας του Ραβίνου Ιάκωβου τον πρώτο αιώνα μετά την γέννηση του Χριστού: «Όποιος ξεφεύγει από το δρόμο και ξεχνάει τη μελέτη της Γραφής και λέει ‘τι ωραίο είναι αυτό το δέντρο’, ‘τι ωραίο είναι αυτό το οργωμένο χωράφι’, αμαρταίνει ενάντια στην ίδια του την ψυχή.» Ή του Ντέιβιντ Χιουμ ο οποίος διηγείται την περίπτωση ενός μοναχού, ο οποίος, «επειδή από τα παράθυρα του κελιού του είχε μια υπέροχη θέα, έκλεισε με τα μάτια του μια συμφωνία, να μη στραφούν ποτέ προς αυτή την κατεύθυνση, ή να νιώσουν μια τέτοια αισθητική απόλαυση
 Η ικανότητα του ΕΠΑΜίτη να κλείνει τα μάτια του και να βουλώνει τ’ αυτιά του μπροστά σε γεγονότα που δεν αξίζουν να τα δει και να τα ακούσει κανείς, είναι γι’ αυτόν ανεκτίμητη πηγή δύναμης και σταθερότητας. Οι κίνδυνοι δεν τον τρομάζουν, τα εμπόδια δεν τον αποκαρδιώνουν, οι αντιφάσεις δεν τον κλονίζουν, γιατί πολύ απλά αρνείται την ύπαρξή τους. Η δύναμη της πίστης δείχνεται, όπως έγραφε ο Μπρεξόν, όχι στο ότι μετακινεί τα βουνά, αλλά στο ότι δε βλέπει τα βουνά που πρέπει να μετακινηθούν. Η βεβαιότητα του αλάνθαστου δόγματός του είναι αυτό που κάνει τον ΕΠΑΜίτη άτρωτο απ’ όλες τις αβεβαιότητες, τις εκπλήξεις και τις δυσάρεστες αλήθειες της ζωντανής πραγματικότητας και της αληθινής κίνησης της ζωής.
Γι’ αυτό ένα δόγμα, όπως η «στρατηγική του ΕΠΑΜ» κατά τον κ. Καζάκη, δεν μπορεί να κρίνεται από το περιεχόμενό του σε αλήθεια, βάθος και εγκυρότητα, αλλά από την αποτελεσματικότητα του στην απομόνωση του ΕΠΑΜίτη από τον ίδιο του τον εαυτό και από το κοινωνικό περιβάλλον. Για την «στρατηγική του ΕΠΑΜ» ισχύει ότι λέει ο Πασκάλ για μια αποτελεσματική θρησκεία, που ισχύει πάντα για κάθε αποτελεσματικό δόγμα, πρέπει «να αντιφάσκει στη φύση, στην κοινή λογική και στην ευχαρίστηση.» Κι έτσι οι πιστοί καλούνται συνεχώς να αναζητούν την απόλυτη αλήθεια με την καρδιά τους και όχι με την λογική. Η κατοχή της απόλυτης αλήθειας δίνει την αίσθηση ακόμη και στον ηλίθιο ότι κατέχει την αιωνιότητα. Δεν υπάρχουν εκπλήξεις και τίποτε που να μην είναι γνωστό.
 Όλες οι ερωτήσεις έχουν ήδη απαντηθεί, όλες οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί, όλες οι πιθανότητες έχουν ήδη προβλεφθεί, όποτε δεν χρειάζεται πια κανένας να ταλαιπωρείται με τις αντιφάσεις που αναγεννά διαρκώς η ίδια η ζωή. Ο ΕΠΑΜίτης δεν εκπλήσσεται και δεν διστάζει, απλά υπακούει. Δεν έχει ανάγκη να εντρυφήσει στα εγκόσμια, απλά τα περιφρονεί. Το αληθινό δόγμα είναι το μαγικό κλειδί για τη λύση όλων των προβλημάτων της εποχής και του κόσμου όλου. Μ’ αυτό ακόμη κι ο πιο ηλίθιος, ο πιο πνευματικά καθυστερημένος μπορεί λύσει και να αρμολογήσει ολόκληρο τον κόσμο χωρίς προσπάθεια και ιδιαίτερες απαιτήσεις.
Κάποτε ο Λένιν, λίγο πριν τον θάνατό του, προειδοποιούσε εμφατικά τους συντρόφους του: «Εάν ξεφορτωθείτε όλους τους ευφυείς αλλά ελάχιστα υποταχτικούς ανθρώπους και κρατήσετε μόνο τους υποταχτικούς ηλίθιους, είναι απολύτως σίγουρο ότι θα φέρετε την καταστροφή στο κόμμα.»
Ο Πιοτρ Λαβρόφ απέδιδε πολύ εύστοχα το κλίμα γενικευμένης κατάπτωσης, που κυριαρχούσε ανέκαθεν σε κάθε «οργάνωση της κοινωνικής επανάστασης» η οποία επενδύει στο συναίσθημα, στη γενική διαμαρτυρία, στη μεταφυσική αποθέωση του κόμματος, των ιδανικών και των συνθημάτων του, ενώ κατανοεί τον πολιτικό της ρόλο ως «υποκινητή» της μαζικής δράσης. Κάθε τέτοια οργάνωση, τόνιζε ο Λαβρόφ, πάσχει από ένα βαθύ και ανυπέρβλητο εσωτερικό διχασμό, ανάμεσα σε μια επιτήδεια ηγεσία, ικανή για οτιδήποτε στο όνομα ενός μεταφυσικού «κομματικού συμφέροντος» και μια αποχαυνωμένη βάση οπαδών. Η επιτηδειότητα των ηγετών εκφράζεται πάντα με την προσπάθεια να αξιοποιήσουν «τη χολή των υποστηρικτών της νέας κοινωνικής τάξης ενάντια στις αδικίες της παλιάς κοινωνίας, υιοθετώντας την αρχή ότι, στον πόλεμο, κάθε μέσο είναι επιτρεπτό. Ανάμεσα σ’ αυτά τα επιτρεπτά μέσα συμπεριλαμβάνουν την εξαπάτηση των συντρόφων τους, την εξαπάτηση του λαού που, παρόλα αυτά, υποστηρίζουν ότι υπηρετούν. Ήταν έτοιμοι να πουν ψέματα σε όλους και στον καθένα ξεχωριστά με μόνο σκοπό να οργανώσουν ένα επαρκώς ισχυρό κόμμα, λες και ένα ισχυρό κόμμα της κοινωνικής επανάστασης μπορεί να συγκροτηθεί χωρίς την ειλικρινή αλληλεγγύη των μελών του!… Ήταν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν τους φίλους και συντρόφους τους, να τους μετατρέψουν σε υποχείρια στα σχέδιά τους. Ήταν έτοιμοι να υπερασπιστούν στα λόγια την πιο πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία προσώπων και τάξεων, την ίδια στιγμή που οργανώνουν την πιο ξεδιάντροπη δικτατορία και εκπαιδεύουν τους οπαδούς τους να συμπεριφέρονται υποταχτικά, σαν πρόβατα δίχως σκέψη, λες και η κοινωνική επανάσταση μπορεί να διεξαχθεί από μια ενότητα εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων, από μια ομάδα ανθρώπων των οποίων η πράξη είναι σε κάθε στιγμή ένα χαστούκι στο πρόσωπο όλων αυτών που στα λόγια διακηρύχνουν!»
Αρκετά χρόνια αργότερα ο Μπουχάριν θέλοντας να απαντήσει στο «μανιφέστο» του πάπα Πίου (Rigasche Rundschau, No 3, 10/2/1930) εναντίον του μπολσεβικισμού, αναφέρεται με ιδιαίτερα εύστοχο τρόπο στους θεωρητικούς των θρησκευτικών ταγμάτων: «Αυτοί οι θεωρητικοί ανέβασαν την ιδεολογία της εκπόρνευσης και της υποταγής δίχως αναστολές, στο ύψος της ανώτατης αρχής. Οικοδόμησαν μια οργάνωση των οποίων τα μέλη θεωρούσαν ως μέγιστη αρετή και ηθικό τους καθήκον την άρνηση των δικών τους αρχών. Έχει ορθά ειπωθεί ότι δεν υπάρχει καμμιά αθλιότητα στον κόσμο για την οποία να μη μπορεί να βρεθεί κάποια ιδεολογική δικαίωση. Ο ηγεμόνας των ιησουϊτών, ο Λογιόλα, ανέπτυξε μια ολόκληρη θεωρία υποταγής, μιας «πτωματώδους πειθαρχίας», όπου το κάθε μέλος του τάγματος θα έπρεπε να υπακούει τον ανώτερό του «όπως ένα πτώμα που μπορεί να γυρίσει προς όλες τις κατευθύνσεις», όπως ένα ραβδί που ακολουθεί κάθε κίνηση, όπως μία μπάλα από κερί που μπορεί να πλαστεί και να εκταθεί προς κάθε κατεύθυνση… Αυτό το πτώμα χαρακτηρίζεται από τρεις βαθμούς τελειότητας: υποταγή της πράξης, υποταγή της θέλησης, υποταγή της σκέψης. Όταν ο τελευταίος βαθμός έχει κατακτηθεί, όταν ο άνθρωπος υποκαθιστά τη νοημοσύνη με την τέλεια υποταγή, απαρνούμενος όλες τις πεποιθήσεις του, τότε έχεις έναν εκατό τα εκατό Ιησουίτη… Δεν πρέπει να αναρωτιέται κανείς γιατί κάτω από την κυριαρχία μιας τέτοιας «εκπόρνευσης αρχών» η εξαπάτηση, η παραπλάνηση, η κοροϊδία, η χρήση του στιλέτου, το δηλητήριο, η δολιότητα, το εκλεπτυσμένο σύστημα ψεύδους που αποκαλείται σοφιστική, τα σαδιστικά βασανιστήρια στις ακροάσεις, η διπλοπροσωπία – όλα αυτά και άλλα πολλά ανθοφόρησαν με τέτοια αφθονία στους αμπελώνες του Κυρίου. Αυτή την πνευματική πορνεία, αυτή την ιδεολογία των δόλιων καστράτων και των ομοφυλόφιλων, αυτή τη βρωμιά, εσείς, Άγιε Πίο, αποκαλείται «πολιτισμό»;»

2 comments

  1. Τι Καζάκης, τι Μανιαδάκης. Από την κρίση και μετά, εκδότης, μούρη των ΜΜΕ, κομματαρχηγός… Οχι μόνο εκτός, γεμάτος αντιφάσεις, αλλά φουλ υποκριτής. Σε κουφούς μιλας;

    • Δημήτρης Μανωλέας Καζάκης ο ταλιροφάγος. Εχει υποσχεθεί στα βόδια ομαδική αγωγή κατά του υπ.Οικονομικών για να μην πληρωθούν φόροι και χαράτσια, έχει πάρει από 2000 άτομα 5 ευρώ το κεφάλι για να συμμετέχουν και κοντεύει χρονος .Κατά πληροφορίες τα λεφτά πήγαν στα προεκλογικά του χρέη προς τον Παπαθεμελή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.