Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Τι πέτυχε στα αλήθεια η σύνοδος στο Μινσκ;

eastern-ukraine-military-operation

 του Balazs Jarabik

Ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Alexander Lukashenko ήταν ο μόνος που χαμογελούσε μετά από 17 ώρες διαπραγματεύσεων στο Μινσκ το πρωί της Πέμπτης, παρά την ανακοίνωση μιας νέας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Αν και ηπλάκα του Lukashenko προς τον πρόεδρο Putin έκανε όλους να γελάσουν για λίγο, δεν υπήρχε περίπτωση να αποφευχθεί η πραγματικότητα, ότι οι Ευρωπαίοι παραμένουν η μόνη πλευρά που ενδιαφέρεται για το “πάγωμα” της σύγκρουσης στο Ντομπάς.

Η συμφωνία και η επακόλουθη κοινή δήλωση των “Normandy Four” (Vladimir Putin, Francois Hollande, Angela Merkel και Petro Poroshenko) καθορίζει το πολιτικό πλαίσιο για ειρήνη. Ωστόσο, παραμένουν ερωτήματα για την σκοπιμότητα της κατάπαυσης του πυρός και την βούληση των Ρώσων, Ουκρανών και αυτονομιστών ηγετών να εφαρμόσουν τους αναγκαίους μηχανισμούς για την επίλυση της διαμάχης. Η συμφωνία περιλαμβάνει ένα χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή αλλά όχι έναν δεσμευτικό μηχανισμό, αν και συγκεκριμένα στοιχεία -για παράδειγμα, υποσχέσεις για να σεβαστεί την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, προσπάθειες από την Γαλλία και την Γερμανία να βοηθήσουν στην αποκατάσταση των οικονομικών δεσμών με τις αποσχιστικές περιοχές και υποσχέεις να συνεχιστεί ο τριμερής διάλογος μεταξύ της ΕΕ, της Ουκρανίας και της Ρωσίας- είναι αρκετά σημαντικές από τεχνικής πλευράς.

Η θετική έκβαση είναι το αποτέλεσμα μιας τεράστιας ευρωπαϊκής διπλωματικής προσπάθειας. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας, ο Hollande και η Merkel επισκέφθηκαν την Μόσχα, οργάνωσαν τον επόμενο γύρο των διαπραγματεύσεων του Μινσκ και διαμεσολάβησαν για την συμφωνία κατάπαυσης πυρός την Πέμπτη. Στο μεταξύ, το ΔΝΤ ανακοίνωσε ένα μαζικό σχέδιο διάσωσης για την Ουκρανία. Όλα αυτά μαζί, η κατάπαυση του πυρός και η διάσωση από το ΔΝΤ θα μπορούσαν να σημάνουν μια φρέσκια αρχή για την Ουκρανία.

Αλλά είναι πιθανό να είναι λίγο αργά για τα εμπόλεμα μέρη: οι υποστηριζόμενοι από τη Ρωσία αντάρτες και οι ουκρανικές δυνάμεις μπορεί να μην συμβιβαστούν με τίποτα λιγότερο από αυτό που θεωρούν νίκη. Για τους αυτονομιστές, αυτό σημαίνει αποδοχή των κρατιδιών που ελέγχουν, και διατήρηση του σαφώς του σαφώς οριοθετημένου πολιτικού διαχωρισμού από το Κίεβο. Οι Ουκρανοί από την άλλη πλευρά, δεν μπορούν να φανούν ότι ενδίδουν στις ρωσικές στρατιωτικές πιέσεις στα ανατολικά και της ρωσικής πολιτικής πίεσης στο Κίεβο.

Πιο σημαντικά, οι συμφωνίες στο Μινσκ ΙΙ δεν κατορθώνουν να αντιμετωπίσουν το ερώτημα της επιβολής κατάπαυσης του πυρός, και αφήνουν τον έλεγχο των διακρατικών συνόρων να εξαρτάται από τη συναταγματική μεταρρύθμιση, την αποκέντρωση και την αποκατάσταση των οικονομικών δεσμών της Ουκρανίας στο Ντονμπάς μέχρι το τέλος του έτους. Αυτό δίνει μεγάλη ευκαιρία για την Ρωσία να συνεχίσει να προμηθεύει τους αντάρτες με όπλα κατά μήκος των πορώδων συνόρων και να διαταράξει τις εξελίξεις στην Ουκρανία μέσω πολιτικών και οικονομικών μέσων.

Εάν οι επόμενες δύο ημέρες δεν επιφέρουν την κατάπαυση του πυρός, η Δύση θα υποχωρήσει ξανά σε μια συζήτηση για τον εξοπλισμό της Ουκρανίας, όσο η πίεση “να γίνει κάτι” αυξάνεται. Πολλοί στο Κίεβο θα το επικροτούσαν στην πραγματικότητα αυτό, αντί για την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός.

Ο Poroshenko και η υπόλοιπη Ουκρανία βρίσκονται σε ευάλωτη θέση. Η λογική είναι ότι εάν η Ρωσία υποστηρίξει τους αντάρτες με στρατιωτική βοήθεια, η Δύση έχει ηθική υποχρέωση να κάνει το ίδιο και για το Κίεβο. Αυτό απλώς θα ενισχύσει την άποψη στο Κίεβο πως όσο η Ρωσία παρεμβαίνει στην Ουκρανία, η Δύση θα πρέπει να χαμηλώσει τις προσδοκίες της για σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Είναι αξιοσημείωτο, πως το νέο σχέδιο διάσωσης του Κιέβου δεν κάνει λόγο για εκπλήρωση των προηγούμενων όρων, αλλά δέσμευση για μεταρρυθμίσεις. Για πολλούς, αυτό μπορεί να είναι μια ουσιαστική συντόμευση για να διατηρηθεί ο πόλεμος παρά να χρειαστεί να περάσει όλον αυτόν τον ανώμαλο δρόμο των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που επέβαλαν οι συμφωνίες του Μινσκ και ήταν απαίτηση της Μόσχας.

Όλα τα βλέμματα είναι τώρα στο Ντεμπάλσεβο, όπου οι αντάρτες δηλώνουν πως έχουν περικυκλώσει περίπου 6.000 Ουκρανούς στρατιώτες. Το μέλλον αυτής της μικρής πόλης, ένα σημαντικό σιδηροδρομικό σταυροδρόμι μεταξύ του Ντόνεσκ και του Λουκάνσκ, φέρεται να έχουν παρατείνει τις συζητήσεις στο Μινσκ μέχρι το άλλο πρωινό. Το γεγονός ότι μια επικείμενη στρατιωτική και ανθρωπιστική καταστροφή μπορεί να είναι το αντικείμενο μιας τέτοιας συζήτησης, δείχνει πόσο εύθραυστη είναι η κατάσταση στην Ουκρανία.

Υπάρχει μικρό περιθώριο για συμβιβασμό. Το συνεχές παιχνίδι “μηδενικού αθροίσματος” που παιζόταν από διάφορους ουκρανικούς παράγοντες εναντίον ο ένας του άλλου, επίσης συμβάλλει λανθασμένα στον απώτερο στόχο του Putin για προώθηση της αλλαγής καθεστώτος στο Κίεβο. Η δυσάρεστη πραγματικότητα είναι ότι ακόμη και εάν απουσίαζαν οι ενέργειες της Ρωσίας σε Κριμαία και Ντομπάς, η Ουκρανία θα ήταν και πάλι σε αναταραχή.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδω: http://carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=59059

carnegie.ru  το είδαμε στο capital.gr

inprecor

Comments RSS

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: