Η Ζαχάροβα σχετικά με το πόσο ειλικρινείς είναι οι δηλώσεις της ΕΕ περί προσέγγισης με τη Ρωσία

Απάντηση της εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρίας Ζαχάροβα σε ερώτηση των μέσων ενημέρωσης σχετικά με την προσέγγιση της ΕΕ στις σχέσεις με τη Ρωσία

Ερώτηση: Η ΕΕ συζητά εκ νέου έντονα τα σχέδια αναθεώρησης των βάσεων της πολιτικής της έναντι της Ρωσίας. Πώς θα χαρακτηρίζατε τα έξι σημεία που προτείνει ο Μπορέλ;

Απάντηση: Γνωρίζουμε τις συζητήσεις στο πλαίσιο της ΕΕ για τις σχέσεις της με τη Ρωσία, οι οποίες αποτελούν μια ακόμη προσπάθεια επανεξέτασης των μακροπρόθεσμων προσεγγίσεων όσον αφορά τη συνεργασία της με τη χώρα μας. Όπως όλα δείχνουν, είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για αποτελέσματα, η συζήτηση συνεχίζεται. Εμείς δεν τρέφουμε αυταπάτες.

Δυστυχώς, οι ιδέες που ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Ζοζέπ Μπορέλ, εμφυσεί στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και πριν, δεν περιέχουν ούτε ίχνος ενός στρατηγικού οράματος της ΕΕ προς τη ρωσική πλευρά. Το μόνο που προκαλούν είναι μια νέα παρατεταμένη διάσπαση εντός της Ευρώπης. Δεν προσφέρουν συνταγές για την επίλυση των συσσωρευμένων προβλημάτων. Λες και η Ρωσία ή η ΕΕ, ως γεωγραφικοί και πολιτισμικοί γείτονες, θα μπορούσαν να απομακρυνθούν η μία από την άλλη.

Το συμπέρασμα είναι ότι ο στόχος των σημερινών ηγετών της ΕΕ είναι μάλλον να δώσουν μια εύλογη εξήγηση στις προσπάθειες να περιορίσουν τις σχέσεις με τη Ρωσία στο πλαίσιο μιας πολιτικής αντιπαράθεσης και να τους αφαιρέσουν την κοινή τους ιστορία και την κοινή οικονομική βάση. Η επιδίωξη είναι να περιοριστούν οι δυνατότητες στους πολιτικούς του μέλλοντος να σταθούν ικανοί να βρουν μια διέξοδο από αυτή τη βαθιά κρίση. Βέβαια, υπό τις παρούσες συνθήκες, το αίτημα της πλειοψηφίας της ευρωπαϊκής κοινωνίας είναι ακριβώς το αντίθετο.

Ο Μπορέλ φαίνεται να καθοδηγείται από την ανάγκη να καταχωρήσει το όνομά του στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή ιστορία συνδεδεμένο με αμφισβητήσιμες πρωτοβουλίες. Ωστόσο, ο Ισπανός έχει διακριθεί μέχρι στιγμής μόνο ως ο πλέον συγκρουσιακός Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ όλων των εποχών, που μείνει στη μνήμη μας για τις πολεμοχαρείς προτροπές του περί «νίκης στο πεδίο της μάχης» και για τα ρατσιστικά επιχειρήματα σχετικά με τη «ζούγκλα» που ταλαιπωρεί τους Ευρωπαίους, που ζουν στον «ευρωπαϊκό κήπο».

Όσον αφορά την ουσία των «σημείων» που πρότεινε ο Borrell, είναι σαφές ότι το πρόβλημα της Ουκρανίας – με το δυτικής έμπνευσης πραξικόπημα του 2014 – δημιουργήθηκε τεχνητά ως ιδεολογικό προκάλυμμα για την «ανάσχεση» της Ρωσίας σε πολιτικό, οικονομικό, τεχνολογικό και ανθρωπιστικό επίπεδο, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η δυτική ηγεμονία στην Ευρώπη και συνολικά σε διεθνές επίπεδο. Ως εκ τούτου, στις προτάσεις του Μπορέλ δεν υπάρχει καμία αναφορά στη διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης μέσω διαπραγματεύσεων ή στη διαφύλαξη της ασφάλειας στην Ευρώπη γενικότερα.

Το στοίχημα είναι να «προκληθούν κλυδωνισμοί» στην εσωτερική πολιτική κατάσταση της χώρας μας, να απαλλαγεί το δικό μας πεδίο πληροφόρησης από εναλλακτικές απόψεις, να σταθεροποιηθούν τα Δυτικά Βαλκάνια ως σφαίρα επιρροής της ΕΕ, να μεταφερθεί η αντιπαλότητα με τη Μόσχα στον μετασοβιετικό χώρο, να επιβληθούν οι δυτικοκεντρικοί «κανόνες» και να «απομονωθεί» η Ρωσία. Η τελευταία έχει καταστεί μια «έμμονη ιδέα» που έχει γίνει πραγματικός αυτοσκοπός για την ΕΕ – μια μάταιη ιδέα που κοστίζει εξαιρετικά ακριβά στις χώρες της ΕΕ και στους πολίτες τους, οι οποίοι αναγκάζονται να πληρώνουν τις στρατηγικές αστοχίες των πολιτικών τους από την τσέπη τους. Είναι ενδεικτικό ότι οι περισσότερες ηγεσίες σε διάφορες χώρες του κόσμου δεν είναι έτοιμες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Βρυξελλών της ΕΕ, το οποίο με τη μεσαιωνική του λογική επαναφέρει τον κόσμο στην εποχή του διχασμού, των υψηλών τειχών και των πολιορκημένων φρουρίων. Για να χρησιμοποιήσουμε τη σημερινή ορολογία, μπορούμε να πούμε ότι η ηγεσία της ΕΕ, προφανώς προσβεβλημένη από κάποιον παθολογικά πολιτικό ιό, αποφάσισε να αυτοαπομονωθεί από τη Ρωσία.

Είμαστε βέβαιοι ότι η πρακτική σημασία του αποτελέσματος των ενδοευρωπαϊκών συζητήσεων θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το εάν και εφόσον θα αποδεχθούν τις νέες πραγματικότητες «επί του πεδίου», εάν και εφόσον κατανοήσουν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για την οικοδόμηση της ασφάλειας σε μια κοινή ευρωπαϊκή ήπειρο με τη Ρωσία και εάν και εφόσον οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, στηριζόμενες στην κυριαρχία τους, αποδειχθούν ικανές να προστατεύσουν τα συμφέροντα των πολιτών τους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύνολό της, χωρίς να μετατραπούν σε δεύτερης διαλογής όργανο γεωπολιτικής επέκτασης των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.