Λαβρόφ – Έχοντας μια τέτοια φιλοσοφία η Ευρώπη… δεν μένει τίποτε άλλο, παρά να της ευχηθώ καλή τύχη

Συνέντευξη του Σεργκέι Λαβρόφ, Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την ταινία «Nazism Under Investigation» (Ο Ναζισμός υπό διερεύνηση), στη Μόσχα, στις 26 Νοεμβρίου 2022.

Ερώτηση: Σήμερα μας λένε (κυρίως οι Ουκρανοί) ότι οι Ρώσοι είναι αυτοί που «επινόησαν τα πάντα», ότι δεν υπάρχουν και δεν υπήρξαν ποτέ ναζί στην Ουκρανία. Ωστόσο, θυμόμαστε την ιστορία. Βλέπουμε ότι κατά τα χρόνια της ανεξαρτησίας τους ανέθρεψαν έναν τεράστιο αριθμό ναζιστικών οργανώσεων και τις υποστήριξαν σε κρατικό επίπεδο. Το ίδιο το Αζόφ, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από ολιγάρχες, αναπτύχθηκε υπό την προστασία του επικεφαλής του Υπουργείου Εσωτερικών. Πώς ήταν δυνατόν να συμβεί αυτό σε μια χώρα που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή; Πώς συνέβη αυτό; Υπήρξε κάποια εξωτερική επιρροή στο θέμα αυτό;

Σεργκέι Λαβρόφ: Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι τίποτα δεν θα είχε συμβεί χωρίς την υοστήριξη εξωτερικών δυνάμεων. Ούτε η εξύμνηση του ναζισμού, ούτε η μετατροπή του ναζισμού σε θεωρία και τε πρακτική της σημερινής ουκρανικής κυβέρνησης. Η «υπόθεση» χρονολογείται από τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει επανειλημμένα μιλήσει για το πώς η Ουκρανία διαμορφώθηκε μέσα στα σύνορα στα οποία βρέθηκε όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση το 1991.

Εκείνη την εποχή, ένας από τους ιδεολόγους που διαμόρφωσαν την αμερικανική αντίληψη όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις και την αμερικανική κυριαρχία, ο Ζμπίγκνιεφ Μπρζεζίνσκι, υποστήριζε ότι η Ρωσία μαζί με την Ουκρανία ήταν μια υπερδύναμη και ότι χωρίς την Ουκρανία γίνονταν ένας περιφερειακός παίκτης. Η άποψη αυτή ήταν ενσωματωμένη στη πολιτική γραμμή της Ουάσινγκτον. Από πολλές απόψεις, αυτή ακριβώς ήταν η θέση που εμπόδισε να επικρατήσει μετά τον Δεκέμβριο του 1991 η δική μας προσέγγισή , που βασίζονταν στην εκτίμηση ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν έτσι επειδή «έτσι αποφάσισε η ζωή». Εμείς επιθυμούσαμε να δούμε την Ουκρανία ως καλό γείτονα και ως έμπιστο φίλο. Οι «οικογενειακοί δεσμοί» ήταν στενοί, έτσι πολλές από τις πτυχές της κοινής μας μοίρας ήταν αλληλένδετες. Η επιθυμία μας ήταν ειλικρινής. Το λέω αυτό με αυτοπεποίθηση, διότι εκείνη την εποχή ασχολούμουν ήδη με ζητήματα που ανέκυπταν στον μετασοβιετικό χώρο.

Η αμερικανική γραμμή στόχευε ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα, στο ότι δηλαδή ότι η Ουκρανία έπρεπε να γίνει μια «αντιρωσική» χώρα. Οι Ουκρανοί ηγέτες εκείνης της εποχής υπέκυψαν στις κατάλληλες για το σκοπό αυτό, ενέργειες και τις εγκλωβιστικές προσεγγίσεις των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος Kούσμα, όταν κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η Ουκρανία θα γινόταν μια μέρα «αντιρωσική», έγραψε τότε το βιβλίο «Η Ουκρανία δεν είναι Ρωσία». Πιθανώς όλοι επιδιώκουν κάποιο ρομαντικό στόχο, να ενταχθούν σε κάποια κουλτούρα, αλλά ακόμη και τότε το υπονοούμενο αυτού του «συνθήματος» ήταν ότι υπάρχει η Ευρώπη και υπάρχει η Ρωσία, από την οποία η χώρα του έπρεπε να απομακρυνθεί.Ολόκληρο το άρθρο εδώ:Λαβρόφ – Έχοντας μια τέτοια φιλοσοφία η Ευρώπη… δεν μένει τίποτε άλλο, παρά να της ευχηθώ καλή τύχη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.