Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Η τύχη των συντάξεων, την περικοπή των οποίων έχει ήδη νομοθετήσει η κυβέρνηση με εντολή των δανειστών, σφραγίζει τον κομματικό ανταγωνισμό. Όλοι σκίζονται για τις συντάξεις, που δεν μπορούν παρά να μειωθούν δραστικά από τη στιγμή που η Ελλάδα κινείται στην τροχιά του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, το οποίο ψηφίστηκε στις 14 Ιουνίου φέτος.

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.
Δημήτρης Καζάκης
Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τις συντάξεις δεν αφορούν το αν θα μειωθούν ή όχι. Αντίθετα, αφορούν το πότε και το πόσο θα περικοπούν οι συντάξεις. Θα ξεκινήσουν οι περικοπές από την 1η Ιανουαρίου 2019 και θα περιοριστούν σ’ αυτές που έχουν ψηφιστεί ήδη στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής; Ή οι περικοπές θα είναι πολύ πιο δραστικές;

Παρ’ όλα αυτά το γαϊτανάκι καλά κρατεί. Προς τέρψη φυσικά του φιλοθεάμονος κοινού. Έτσι, χθες, προκλήθηκε σύγχυση όταν το Αθηναϊκό Πρακτορείο επικαλούμενο ευρωπαϊκές πηγές μετέδωσε πως οι δανειστές θεωρούν βιώσιμο το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας και συζητούν την πιθανότητα οι μειώσεις στις συντάξεις να μην εφαρμοστούν. Το τηλεγράφημα διαψεύστηκε αυθωρεί από τις Βρυξέλλες, ενώ διακριτές αποστάσεις έλαβαν και κυβερνητικοί κύκλοι. Διαβάστε τη συνέχεια »

 

Του Απόστολου Αποστολόπουλου
Μαίνεται η προεκλογική μάχη στις ΗΠΑ ενόψει των επαναληπτικών εκλογών του Νοεμβρίου. Η «ομάδα Κλίντον», ή, αλλιώς, το «βαθύ κράτος», οι ελίτ της Αμερικής, τα έχει δώσει όλα για να πάρει την πλειοψηφία στο Κογκρέσο και να κινήσει τη διαδικασία αποπομπής του Τραμπ. Αν νικήσει αυτός θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανατροπή μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Όσοι δεν υπάκουαν σ’ αυτή την ελίτ, πχ ο Κένεντι ή ο Νίξον, δολοφονήθηκαν ή εξοντώθηκαν πολιτικά. Διαβάστε τη συνέχεια »

ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ MADE IN USA

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗΣ. ΞΑΦΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΙΑ 2750 ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΑ !!!

Δεν γίνεται π.χ. στην Κρήτη να έχουμε 3ψήφιο αριθμό ελαιοτριβείων, δεν θα γίνουμε ποτέ ανταγωνιστικοί. »Κυριάκος Μητσοτάκης» 
 Είναι δυνατόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης να μην γνωρίζει ότι εάν ο ελαιόκαρπος δεν αλεστεί μέσα σε λίγες ώρες από τη συλλογή του η ποιότητα του λαδιού πάει περίπατο; Μα φυσικά το γνωρίζει. Και αν δεν το γνωρίζει αυτός, το γνωρίζουν σίγουρα οι σύμβουλοι του που τον έβαλαν να πει αυτή την ασυναρτησία. Της οποίας φυσικά η σκοπιμότητα είναι ξεκάθαρη. Μονοπωλιακές καταστάσεις στα ελαιοτριβεία ώστε ο παραγωγός να συνθλίβεται στις απαιτήσεις γνωστών πολυεθνικών. Από τις οποίες κάποιοι πολιτικοί δέχονται χορηγίες εκατομμυρίων. Μέσω διαφημιστικών εταιριών. Σύντομα στις οθόνες σας. Διαβάστε τη συνέχεια »

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Καταλαβαίνω ότι δεν είστε πιθανώς έτοιμοι να διαβάσετε αυτά που γράφω στη συνέχεια. Καταλαβαίνω ότι εξετάζω στο άρθρο αυτό ορισμένα τρομακτικά, ακραία σενάρια. Εξηγώ, στη συνέχεια, γιατί το κάνω. Εγώ ένα πράγμα ζητώ από τους αναγνώστες μου. Να εξετάσουν και να δεχτούν ή να απορρίψουν όσα γράφω με τη λογική τους και όχι ανάλογα με το αν τους αρέσουν ή όχι. Άλλωστε, συγκριτικά με το θέμα που θίγω σε αυτό το άρθρο, το πώς θα κριθεί ο ίδιος ο αρθρογράφος είναι απολύτως ασήμαντο. Γιατί εδώ μιλάμε για το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας και της χώρας μας. Διαβάστε τη συνέχεια »

Εθνικός Παραλογισμός

Σπύρος Στάλιας
Μετά εννέα χρόνια μνημονίων έχουμε ύφεση και ανεργία. Οι πολίτες χρεωστάνε στο Κράτος και στις Τράπεζες. Το Κράτος και οι Τράπεζες χρεωστάνε στους δανειστές τους. Κράτος και Τράπεζες λεηλατούν τους πολίτες. Τους παίρνουν σπίτια και τους μπλοκάρουν τους λογαριασμούς. To κρατικό και το ιδιωτικό χρέος είναι δυσβάστακτο και μη εξυπηρετήσαμε. Η κοινωνία φαίνεται να είναι στα όρια της, παρά την προπαγάνδα περί του αντιθέτου.

Μνημόνια επιβάλλονται από το 2010 που υποτίθεται ότι θα άλλαζαν την κατάσταση, ενώ αυτή γίνεται πιο ζοφερή. Βγήκαμε από τα Μνημόνια, μας διαβεβαίωσαν, ενώ επί της ουσίας εφαρμόζουμε ένα νέο Μνημόνιο, που λέγεται Μεταμνημονιακές Υποχρεώσεις, που περιγράφει με την ιδία αναλγησία ακριβώς. τι πρέπει να κάνουμε, όπως τα προηγούμενα Μνημόνια.

Επί της ουσίας τι λένε όλα τα Μνημόνια? Διαβάστε τη συνέχεια »

Πέτρος Αργυρίου
Τo αδιανόητο έχει συμβεί: Η συμφωνία της Αστάνα κρατάει.
Ο Πούτιν παραχώρησε την εποπτεία του Ιντλίμπ στον Ερντογάν.
Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη για να χαθεί για όλες τις μεγάλες δυνάμεις.
Η συμμαχία Ρωσίας Τουρκίας από ευκαιριακή μετατρέπεται σε στρατηγική.
Και για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Ελλάδα θεωρείται από τη Ρωσία ως εχθρική χώρα. Από την απέλαση των Ρώσων διπλωματών μέχρι την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Εκκλησίας, η Ελλάδα για πρώτη φορά δηλώνει εχθρός της Ρωσίας.
Περιμένετε εξελίξεις στο Κυπριακό.
Άσχημες.
Φριχτές. Διαβάστε τη συνέχεια »

Η θρησκεία και ειδικότερα η «κοσμική ηγεσία» της, έχει πάψει προ καιρού να έχει την καταλυτικότητα, την οποία παρουσίαζε στο παρελθόν, όσον αφορά το ρόλο της μέσα στη δόμηση του ίδιου του κρατικού καρκινώματος. Με εξαίρεση διάφορα μουσουλμανικά κράτη, κυρίως της Μ. Ανατολής και της Αφρικής, η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών κρατών, δεν στηρίζεται σε κάποια μορφή θρησκευτικού χαρακτήρα δόμησης, π.χ. ο ανώτατος ηγέτης να είναι ταυτόχρονα και θρησκευτικός, η νομοθεσία να είναι σύμφωνη με θρησκευτικές αρχές κ.λπ. Σε αντίθεση βέβαια με το παρελθόν, όπου οι ισχυρότερες μορφές κρατικής δόμησης, εμπεριείχαν την οποιαδήποτε θρησκεία, ως κυρίαρχο συστατικό δόμησης τους, όπως το Βυζάντιο, η Ρώμη κ.α.

Θρησκεία και Ευρωπαϊκή Ένωση (και όχι μόνο…)

Στις νέες διαμορφούμενες συνθήκες, οι θρησκείες είναι δεδομένο ότι δεν θα έχουν το ρόλο τον οποίον είχαν. Ο εκσυγχρονισμός τους, όχι όσον αφορά το εκάστοτε δόγμα αλλά την αναδιοργάνωση και αναδόμηση της λειτουργίας του μηχανισμού εκπροσώπησης του κάθε θεού στη γη, εμφανίζεται επιβεβλημένος, επειδή ακριβώς τα μέχρι τώρα δεδομένα προωθούν κλειστές εθνοκεντρικές λογικές, οι οποίες στέκονται αντιθετικά ως προς τους υφιστάμενους κυριαρχικούς σχεδιασμούς.

Σήμερα και μέσα στις γενικότερες κινήσεις της κυριαρχίας σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι σαφής η σπουδαιότητα της διαμόρφωσης, λειτουργίας και διατήρησης του ευρωπαϊκού υπέρ – κράτους. Και αυτό, γιατί εμφανίζεται ως δομικό στοιχείο της «μετά ’89» εποχής. Αποτελώντας ένα, ας το πούμε, σύγχρονο πείραμα σε πρακτικό επίπεδο, «ανανέωσης», αναδιαμόρφωσης,μερικές φορές ξεπεράσματος, ακόμη και «σύνθεσης» μοντέλων επιβολής του παρελθόντος. Διαβάστε τη συνέχεια »