Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Κωστής Ανετάκης (Όττο)’


Κωστής Ανετάκης 

Κάθομαι και σπάζω το κεφάλι μου, αναρωτιέμαι, κι όλο αναρωτιέμαι, γιατί αυτό απαιτεί η επιστήμη, αμφισβήτηση κι έρευνα. Είναι πολύ δύσκολο ν’ ακολουθήσεις την ατραπό της Αρετής και της Αλήθειας, όταν και οι δύο παρατάξεις ενδιαφέρονται μόνο για την επιβεβαίωση των προκαταλήψεών τους…

Είναι, άραγε, αποδεκτό ένα «φάρμακο για υγιείς», όπως ένα εμβόλιο, να προκαλεί συμπτώματα βαριά στο 3% του πληθυσμού; Τι είδους συμπτώματα; Ας δούμε τι λέει το CDC: Αδυναμία εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων, αδυναμία εργασίας, ανάγκη περίθαλψης από ιατρό ή από νοσηλευτικό προσωπικό.

Θα δεχόσουν αγόγγυστα να πέσεις στο κρεβάτι μερικές μέρες ή να χρειαστείς βοήθεια γιατρού και νοσηλεία; Έλα, μωρέ, τι ψυχή έχει ένα 3%, θα πει κανείς.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Κωστής Ανετάκης

Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει, μετά τις αποκαλύψεις των καθηγητών Κούβελα και Φαρσαλινού, σε νυχτερινή εκπομπή του Γ. Σαχίνη, ότι εδώ και πάνω από ένα μήνα έχει εγκριθεί από τον αμερικανικό FDA φάρμακο, με βάση τα μονοκλωνικά αντισώματα, το οποίο θα μπορούσε ν’ αποσυμφορήσει το σύστημα υγείας και τις εντατικές κι έτσι να επιτραπεί και στην οικονομία να λειτουργήσει και στους πολίτες να ζήσουν φυσιολογικά (πράγμα που μέχρι το τέλος θα έχουμε ξεχάσει τι ακριβώς σημαίνει). 
Γιατί, λοιπόν, δεν παραγγέλνουν το φάρμακο από τις ΗΠΑ και περιμένουν ένα εμβόλιο με άγνωστη ουσιαστικά αποτελεσματικότητα; (Δεν γνωρίζουμε καν, για παράδειγμα, κατά πόσον οι εμβολιασμένοι μπορούν περαιτέρω να μεταδώσουν τον ιό ούτε για πόσον καιρό διαρκεί η όποια ανοσία). Ένα εμβόλιο, που ακόμη και στην καλύτερη των περιπτώσεων θα φανεί (αν φανεί) χρήσιμο επιδημιολογικά μετά τον Σεπτέμβρη του 2021; (περισσότερα…)

Read Full Post »


Κωστής Ανετάκης 

Είχα από μέρες παραγγείλει κάποια συμπληρώματα διατροφής, από το Amazon. Δυστυχώς, όμως, για μένα, επέλεξαν να τα στείλουν με τα ΕΛΤΑ. Βρίσκω την προηγούμενη βδομάδα το ειδοποιητήριο στο γραμματοκιβώτιο, να πάω να το παραλάβω απο κεί. Αφήνω να περάσουν μερικές μέρες, γιατί ήταν αρχές του μήνα κι είπα θα γινότανε χαμός. Τελικά, σήμερα, έκανα κουράγιο, έκανα ασκήσεις θάρρους και σηκώθηκα να πάω. Μου χρειάστηκαν και με το παραπάνω, μέχρι της τελευταίας βαθιάς ανάσας…

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Του Όττο
Προσωπικά, μάλλον θα πρέπει να θεωρούμαι φίλος των εμβολίων. Έχω κάνει δεκάδες από αυτά κατά τη διάρκεια της ζωής μου και έχω εμβολιάσει πλήρως τα παιδιά μου. Εντούτοις, αποτελεί τεράστια γνωστική πλάνη η αναφορά «στα» εμβόλια, θετική ή αρνητική. Κάθε εμβόλιο είναι μία ξεχωριστή ιστορία, που πρέπει να την αφηγούμαστε από το μηδέν. Υπάρχουν εξαιρετικά επιτυχημένα εμβόλια, που έσωσαν εκατομμύρια ζωές, όπως υπάρχουν και εμβόλια επικίνδυνα ή αποτυχημένα, τα οποία τις περισσότερες φορές (δυστυχώς όχι όλες) δεν κατάφεραν να φθάσουν μέχρι την αγορά. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Όμως 10.000.000 διαγνωστικά τεστ, για μία θεωρητική κάλυψη ολόκληρου του πληθυσμού, που θα έδινε οριστική και πλήρη λύση στο πρόβλημα, με κόστος 4 € ανά εξέταση, κοστίζουν μόλις 40.000.000 €. Εντούτοις, η ελληνική κυβέρνηση ξόδεψε περίπου τα ίδια ποσά ως μπόνους για τους καναλάρχες, απλώς για να προπαγανδίσουν το «μένουμε σπίτι», και στους κλινικάρχες, για να διαθέσουν τις κλίνες ΜΕΘ, μάλιστα με χρέωση διπλάσια από αυτήν προ της πανδημίας. Στην πραγματικότητα, δεν θα χρειαζόταν καν η εξέταση ολόκληρου του πληθυσμού, αλλά μία καλή στατιστική κάλυψη με ένα ευρύ πανελλήνιο αντιπροσωπευτικό δείγμα, πράγμα που θα μείωνε το απαιτούμενο κόστος ακόμα και στο ένα δέκατο, ή και λιγότερο, αυτού που αναφέρουμε εδώ.

Όμως στη μία περίπτωση το κόστος θα ήταν αυτό και μόνο για το σύνολο της οικονομίας (συν το κόστος της δειγματοληψίας και τα συμπαρομαρτούντα), ποσό ασήμαντο από δημοσιονομικής απόψεως, ενώ στη δεύτερη αποτελεί απλώς έναν μποναμά σε κομματικούς ή ταξικούς φίλους της κυβέρνησης, που θα επιφέρει ένα βαρύτατο δημοσιονομικό κόστος, της τάξης του 35% του ΑΕΠ, σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ [8]. Προφανέστατα, λοιπόν, δεν είναι το οικονομικό κόστος που αποτελεί τροχοπέδη στη λήψη των αναγκαίων μέτρων.

Του Όττο

Εισαγωγή

Από τις πρώτες ημέρες εμφάνισης της επιδημίας του κορωνοϊού SARS-CoV-2, ιδιαίτερα όμως από την ημέρα που αυτός χτύπησε και τη δική μας πόρτα, έχω προσπαθήσει να εξηγήσω σε φίλους και γνωστούς, δια ζώσης ή διαδικτυακά, ότι ο ιός αυτός δεν μπορεί να είναι τεχνητά κατασκευασμένος, ένα εργαστηριακό προϊόν βιολογικού πολέμου, όπως πολλοί διατείνονται. Υπάρχουν γι’ αυτό πολλοί λόγοι, τους οποίους έχω επεξηγήσει εκτενώς σε άλλα κείμενα και σχόλια και δεν θα ήθελα να επαναλάβω εδώ. Θα πω μόνο ότι οι γνώσεις που έχω συγκεντρώσει στα χρόνια ενασχόλησής μου με τον χώρο της βιοϊατρικής, και ειδικά της ιολογίας, αποκλείουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. (περισσότερα…)

Read Full Post »

 

Του Όττο


«Καὶ εἶδον ὅτι ἤνοιξε τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων· καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴ βροντῆς· Ἔρχου. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ».

(Ἀποκάλυψις Ἰωάννου, Κεφ.6:1-2)


Ημέρα 1

Το τέλος του κόσμου θα έρθει μ’ ένα βήξιμο. Και δύσπνοια. Έτσι πάντοτε αρχίζουν όλα, ανεπαίσθητα, ψιθυριστά, χαζοχαρούμενα. Όλοι πιάστηκαν απροετοίμαστοι, το παραζαλισμένο κοπάδι. Μα εγώ ήξερα. Το περίμενα. Είχε προβλεφτεί δυο χιλιάδες χρόνια πριν.

Ο Καβαλάρης του Λοιμού ξεκίνησε απ’ την Κίνα. Στεφανωμένος με κορόνα, τοξεύοντας μολυσματικά σταγονίδια σάλιου. Όλα τα όργανα της παγκόσμιας Ελίτ μάς προετοίμαζαν για χρόνια, θαρρείς και βλέπαμε σκηνές στα προσεχώς του σινεμά. Ο ίδιος ο Μπιλ Γκέιτς το προέβλεψε λίγες βδομάδες πριν· δεν μπορούσε να λείπει ο Ψευδοπροφήτης.
(περισσότερα…)

Read Full Post »

 

Του Όττο
Οι πρόσφατες ευρωεκλογές σήμαναν μια τεράστια ήττα για το κυβερνών κόμμα, η οποία συντάραξε τους οπαδούς και απολογητές του. Αν και κατά την προσωπική μας γνώμη η ήττα ήταν αξιοπρεπής και θα έπρεπε να τους ανακουφίζει παρά να τους αναστατώνει, αφού κατάφεραν, ελλείψει εναλλακτικής πρότασης από όλες τις πλευρές, να επιπλεύσουν σε σημαντικά ποσοστά και να παραμείνουν βασική ρυθμιστική δύναμη της κεντροαριστεράς.

Ωστόσο, οι έμμισθοι ή άμισθοι προπαγανδιστές, από την επόμενη κιόλας ημέρα των ευρωεκλογών, επιδόθηκαν σε μια μαζική εκστρατεία, η οποία εν πολλοίς χαρακτηρίζεται από υστερικούς τόνους και προσφυγή στο συναίσθημα, όλα έμπλεα αλαζονίας και μικροαστισμού, που θυμίζουν τη φρασεολογία των οπαδών του Ελευθερίου Βενιζέλου, πριν από έναν αιώνα.
(περισσότερα…)

Read Full Post »

Με το Καθεστώς ή με τον Λαό, με τον Ιμπεριαλισμό ή με την Εθνική Ανεξαρτησία, αυτή είναι η σύγκρουση του καιρού μας κι όλοι, εκόντες άκοντες, τελικά θα πάρουμε θέση σε μία απ’ τις δύο πλευρές.

 

 

Του Όττο
Λένε πως τα πολιτικά λάθη, ιδιαίτερα όσα έχουν καίρια σημασία, είναι σαν το βιολί του Χότζα· παίζει τη νύχτα, όμως ο ήχος του ακούγεται την άλλη μέρα το πρωί…

Πέρασε μια βδομάδα από το Συλλαλητήριο της Αθήνας για το Μακεδονικό ζήτημα, κι οι σχετικές συζητήσεις, αντεγκλήσεις και πολεμικές ιαχές που ακούστηκαν εκατέρωθεν, άρχισαν σιγά σιγά να κοπάζουν. Φυσικά, ρόλο σ’ αυτήν την εξέλιξη έπαιξε το επικοινωνιακό παιχνίδι της συριζαϊκής κυβέρνησης, που θορυβημένη από τον όγκο και τον παλμό των Συλλαλητηρίων, εξαπέλυσε άρον άρον την επικοινωνιακή βόμβα κρότου-λάμψης που ακούει στο όνομα Σκάνδαλο Novartis. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Του Όττο
Απ’ την πρώτη στιγμή τούς ζώσανε τα φίδια. Μετά από δυόμιση χρόνια που ο ελληνικός λαός και τα κοινωνικά κινήματα βρίσονταν θαρρείς σε κώμα, πράγμα που επέτρεψε στη χειρότερη και πιο καταστροφική μνημονιακή κυβέρνηση να γίνει ταυτόχρονα και η μακροβιότερη, κάτι φάνηκε πάλι να σαλεύει.

Μετά το σοκ της προδοσίας της υποτιθέμενης αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τη συνταγματική εκτροπή της αντιστροφής του ξεκάθαρου ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, ο λαός λούφαξε και κρύφτηκε αδρανής στο καβούκι του. Κάτι τέτοιο ήταν απολύτως αναμενόμενο, αφού αποδείχτηκε πέρα από κάθε λογική αμφιβολία ότι όχι μόνο δεν υπάρχει κανένας πολιτικός φορέας με σχέδιο διεξόδου και όραμα για μια ανεξάρτητη, αδούλωτη Ελλάδα, αλλά κι ότι δεν έχει απομείνει κανένας θεσμός που μπορεί να υπερασπιστεί τη Δημοκρατία, έστω τα στοιχειώδη προσχήματά της που ακόμα παρέμεναν όρθια, στις τέσσερις δεκαετίες της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, της λεγόμενης Μεταπολίτευσης. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Εκεί που οι αριστεροί βλέπουν έναν απεχθή εθνικισμό, εμείς ανοίγουμε τις γραφές των επαναστατών μαρξιστών του περασμένου αιώνα, που κατανοούσαν ότι η αγάπη για την πατρίδα είναι έμφυτη στο λαό, έχει βαθύτατες ρίζες κι εκδηλώνεται αυθόρμητα.

Εκεί που η αριστερά βρίσκει λόγους ν’ απέχει, αποστρέφοντας το πρόσωπο μ’ ένα σούφρωμα αηδίας στη μύτη, εμείς βλέπουμε έδαφος για ζύμωση κι ανακατευόμαστε με το πλήθος για να μπολιάσουμε τις ιδέες μας. Γιατί γνωρίζουμε τη μαρξιστική ρήση που λέει ότι όταν οι ιδέες εισάγονται στις μάζες αποκτούν υλική δύναμη. Ποιες ιδέες να εισάγεις από μακριά…

Εκεί που η αριστερά νίπτει τας χείρας, εμείς εργαζόμαστε άοκνα κι αταλάντευτα για την Επανάσταση, που αυτή ποτέ της δε θ’ αξιωθεί κι όταν τη δει να ‘ρχεται σίγουρα θα της εναντιωθεί, λόγω του ιδιότυπου συντηρητισμού που τη διακρίνει.

Αν υπάρχει κάποιος που έχει τεράστια ευθύνη για τη διολίσθηση των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων της κοινωνίας προς την ακροδεξιά, είναι ακριβώς η αριστερά, που μέσα στον υπερφίαλο ελιτισμό της, έχει χάσει κάθε επαφή με την εργατική τάξη, μέσα σε μια αποστειρωμένη ιδεολογική καθαρότητα. Δεν αφουγκράζεται πια το λαό, δεν κατανοεί τις ανάγκες του, δεν προσαρμόζεται στο Θέλημά του, παρά εκφράζει την καταφρόνια της με κάθε δυνατή ευκαιρία, για να υπογραμμίσει τη δική της ανωτερότητα. Καλά θα κάνει να ασκήσει την αυτοκριτική της και να μην κουνάει σ’ εμάς το δάχτυλο. Ο εχθρός της αλήθειας δεν είναι το ψεύδος, αλλά η πεποίθηση. Κι η αριστερά είναι τόσο εγκλωβισμένη στις μεγαλόπνοες πεποιθήσεις της.

Του Όττο
Η μεγάλη διαφορά, η τάφρος που χωρίζει τους αριστερούς από εμάς τους Κοινωνιστές, είναι η βαθιά περιφρόνηση που δείχνουν οι πρώτοι στο λαό και σε κάθε του αντίδραση που δεν συνάδει με τη φιλοσοφία τους. Η αριστερά έχει αποσυρθεί στα γκρουπούσκουλα και στα σαλόνια ή έχει πάρει την αυτοενάρετη πόζα εκείνου του τυραγνισμένου πνευματικού ανθρώπου που σκύβει το κεφάλι από ντροπή, για μια κατάντια όπου ο ίδιος δε μετέχει. Είναι κι αυτή μία στάσις, νιώθεται, όπως λέει ο ποιητής. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Older Posts »